Update

Prioriteiten stellen voor de lange termijn

5 hectische jaren kun je het wel noemen. Van een gecanceld huwelijk, naar de geboorte van m’n oudste. Van een gebroken relatie naar een nieuwe liefde. Van een diagnose Crohn naar een ” sorry het was toch geen Crohn “. Van een zwangerschap en geboorte van Jaxson naar een opname op de IC ivm de longembolien. Van de longembolien en het herstel daarvan naar depressie van Santana. Van een miskraam naar de zwangerschap en geboorte van Jordynn. Dit alles is in 5 opeenvolgende jaren gebeurd en in die 5 jaren zitten weinig rust momenten. Mooie geluksmomenten zeker, net als liefdevolle momenten. Maar al die eerder genoemde feiten hebben er toe geleid dat na Santana ik nu degene ben die in een depressie is beland.

Ik was al een tijdje niet meer de vrolijkste thuis en nu ik afgelopen week zelfs een keer zonder afmelden niet op m’n werk ben komen opdagen en die nacht eigenlijk een beetje een waas in m’n geheugen is gebleven, had ik besloten gister naar de huisarts te gaan. En die bevestigde inderdaad dat het een depressie is. Ik heb nu eerst medicatie voorgeschreven gekregen. Die botst wel met m’n plasmedicatie, waardoor ik dus vanaf aankomende dinsdag elke 4 weken bloed zal moeten prikken om m’n natriumgehalte in de gaten te houden. Als die te laag word kan dat ook weer gevaarlijk zijn namelijk.

De komende twee weken ben ik vrij. Volgende week ziektewet, die week erna had ik al vakantie gepland staan. Deze twee weken ga ik hoofdzakelijk gebruiken om dingen wat op een rijtje te zetten, rust te vinden en te gaan schiften in m’n bezigheden. Degene die m’n social media kanalen volgen weten inmiddels al dat alle voorbereidingen voor de special edition even gepauzeerd zijn tot nader bericht. Dit is 1 van de vele schiftingen die ik heb moeten maken. Blogs blijf ik wel schrijven, omdat die me rust en ontspanning geven. Ook heb ik erg de behoefte om gewoon open en bloot over m’n situatie te praten en me niet te verstoppen voor de buitenwereld, iets wat je bij een hoop andere mensen met een depressie wel ziet. Ik denk dat dat gewoon niet in me zit en ik vind dat je hier gewoon over moet kunnen praten. In ieder geval wil ik alle lezers middels dit bericht bij voorbaat bedanken voor hun respect, begrip, geduld en medeleven. Jullie zijn geweldig.

Deze glimlach zal weer op m’n gezicht terugkomen. Daar ben ik van overtuigd.

Ik spreek jullie gauw weer!❤️

Advertenties
Standaard
Geen categorie

Deel 28: Ons 3e weekend op Vlieland… Bloot lentevertier.

Dit weekend was het weer zover. Ons jaarlijks weekendje Vlieland. Iets wat we altijd het laatste weekend van maart proberen te plannen omdat we op 30 maart 2016 officieel een stelletje werden. Romantisch met z’n 2en, zonder kinderen, alleen maar aandacht en energie voor elkaar. Heel belangrijk in een relatie en ik raad het iedereen met kinderen aan. Echt even zo’n weekend van rust, romantiek en bezinning.

Ondanks het goede opruimen in januari, lag ook nu het strand nog regelmatig vol met troep.

We hadden de kinderen al op donderdag naar opa en oma in Twente gebracht, dus we konden in alle vroegte op vrijdag richting de ochtendboot in Harlingen. Ik had al een aantal dagen de weersvoorspellingen in de gaten gehouden en de vooruitzichten waren niet echt denderend. Niet al te veel zomerse kleding ingepakt dus en ach… bloot op het strand… dat kan de hele zomer nog wel op het Ellerstrand toch? Rust en romantiek, dat is wat het grootste doel van dit weekend was, dus daar gingen we voor. Na een prima autoritje zonder last van ochtend druktes, wel de nodige plaatselijke mistbanken, kwamen we veilig en wel aan in Harlingen. We parkeerden de auto op het beveiligde gedeelte en liepen gemotiveerd richting vertrekhal. De mist was opgetrokken, sterker nog, het zonnetje brak door! En dat zonnetje… heeft ons de rest van het weekend niet meer met rust gelaten!

Dit was de eerste keer dat we fietsen hadden gehuurd op Vlieland. 1 dagje, de zaterdag.

We kwamen eind van de ochtend aan in het hotel, maar omdat we in eerste instantie de middagboot geboekt hadden en deze later hadden omgeboekt naar de ochtendboot, was de hotelkamer nog niet klaar. We besloten het dorp in te gaan om alvast wat kleine boodschapjes te doen en omdat het prachtig weer was geworden in de tussentijd. We reserveerden alvast een restaurant voor s’avonds en voor de zaterdagavond en toen hebben we het laatste uurtje doorgebracht in de tuin van het hotel, totdat de kamer klaar was. Net als ons eerste bezoek op Vlieland moest ook nu weer Santana borstvoeding kolven. Dit konden we, net als de eerste keer, weer netjes bewaren in de koelkast van het hotel. Nog steeds vinden we het super dat ze zo makkelijk meedenken met hun gasten. Dikke pluim voor dat feit. Nadat we een beetje gesetteld waren en de melk netjes opgeslagen was in de koelkast, liepen we langzaam richting het strand. Ondanks de vele opruimacties in januari lag er toch weer aardig wat troep op het strand. Dat is uiteraard al zeer jammer. Maar wat nog meer jammer was, was het feit dat 90% van de strandbezoekers er gewoon langsloopt alsof het decoratie is. Wij konden het echter niet negeren en hebben dus meegenomen wat we konden meenemen. Naast strandtent het Badhuys staat een grote afvalcontainer, toepasselijk ook nog voor dit soort afval bedoelt, waar we onze vondsten in hebben gedeponeerd. In het hotel nog even gauw de handen gewassen en toen richting restaurant ” Puur ” in het dorp, waar we allebei een heerlijke pizza hebben gegeten. Een absolute aanrader als je op Vlieland bent. Ze hebben ook andere dingen dan pizza’s dus zeker de moeite waard. Een prachtige eerste dag was op z’n eind gekomen.

Ook de zaterdag had een stralend zonnetje. Genoeg reden om de kleren uit te doen.

Dit weekend was ook voor ons de eerste keer dat we fietsen gingen huren op het eiland. We hadden via het hotel geregeld dat we voor 1 dag fietsen konden huren in het dorp, dus na een heerlijk ontbijtje op een, toen al, zonovergoten zaterdagochtend, liepen we richting de haven waar 2 gemotiveerde fietsen op ons stonden te wachten. En al gauw kwamen we erachter waarom we dit eigenlijk nooit eerder hadden gedaan… we zijn niet echt fietsers. Of bewegers in het algemeen haha. Nu ben ik op zich wel wat gewend omdat ik ongeveer dagelijks naar m’n werk op en neer fiets, maar voor Santana is het, door alle zwangerschappen, er al een tijdje niet van gekomen. Het werd dus niet alleen een dagje van lekker bruin worden op de fiets, maar ook dagje van afzien en zadelpijn haha. Het feit dat Santana dit weekend ook nog eens ongesteld bleek te zijn werkte ook niet echt mee aan haar fiets belevenis. 

Ik kon de verleiding niet meer weerstaan. Ik moest en zou de zee in.

Een kleine 10 kilometer verder besloten we het strand op te gaan. Het was heerlijk weer en ik had heel erg zin om even lekker te gaan zonnen. We zochten een plekje, ik wachtte even tot een drietal meisjes met hun hond gepasseerd was, ontdeed me van m’n kleren en nam plaats op m’n handdoek. Santana, die zichzelf niet prettig voelde bloot, door de menstruatie, nam gekleed naast mij plaats. We praatten wat en naarmate het zonnetje op me neer bleef stralen en de zee maar naar me bleef roepen, werd de verleiding om er in te gaan steeds groter. Het enige wat me tegenhield was eigenlijk de watertemperatuur. Zou ik het doen, zou ik het niet doen, ik kon maar geen beslissing maken. Totdat ik me besefte dat goede vriend Frans Zandbergen al jaren de blote nieuwjaarsduik doet en ik me dus eigenlijk vooral aan het aanstellen was. Ik hakte de knoop door, mijn voorjaarsduik ging dit weekend gebeuren! Het was immers ook het weekend dat de zomertijd in ging, dus mooier kon eigenlijk niet. We liepen beide richting de zee, Santana nog steeds vol vertrouwen dat ik zou afhaken. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook letterlijk tot de duik zelf heb getwijfeld haha. Maar ik heb hem gedaan! Waarna ik heel snel weer richting m’n handdoek ben gerend, terwijl Santana me hartelijk toelachte. Althans, het leek me beter het zo te interpreteren haha.

Lang geleden dat ik zo hard heb gerend haha.

Nadat ik weer volledig opgedroogd was in de zon, was het tijd de kleren weer aan te doen zodat we terug konden richting het dorp. Nog even richting het hotel, zodat Santana weer kon kolven, daarna de fietsen terugbrengen want het volgende avondeten stond al weer gereserveerd. ’s Avonds nog even lekker in bad en toen maar richting bed. De laatste avond had z’n intrede gedaan. De zondagochtend moesten we alweer uitchecken helaas. Gelukkig hadden we de laatste boot, dus het eiland was nog niet van ons af.

Een paar strandvondsten van de zondag.

Omdat we de zondag eigenlijk niks gepland hadden, hebben we een beetje de tijd gevuld door over het strand te struinen, waar wederom weer een hoop te vinden was ( waaronder helaas een onthoofde baby zeehond ). Net als de vrijdag hebben we meegenomen wat we konden dragen, maar je krijgt soms echt het gevoel dat het dweilen met de kraan open is. Maar we stoppen niet. Naast over het strand struinen hebben we ook nog een groot gedeelte in de lobby van het hotel doorgebracht, omdat we ergens, stiekem, toch nog steeds last hadden van zadelpijn haha. Al met al mogen we terugkijken op een heerlijk weekend en een prachtig driejarig jubileum van onze relatie. Op naar de vier jaar!

Standaard
Winactie

OPEN & BLOOT WINACTIE!

Open & Bloot is groot geworden dankzij z’n lezers. Lezers die er vanaf het begin bij zijn, lezers die het blog via via hebben ontdekt, lezers die hun ervaringen met ons delen naar aanleidingen van onze eigen ervaringen. Sinds de release van het boek zijn er al 31 exemplaren verkocht. Boeken die puur vanuit support zijn gekocht, want de inhoud is immers ook gewoon online te lezen. Maar dankzij deze support krijgen wij wel meer mogelijkheden het blog te laten bestaan. Nieuwe terreinen, nieuwe stranden, nieuwe evenementen… we kunnen ze bezoeken dankzij de verkoop van het boek. Want ja, de kleine opbrengsten die het binnen brengt worden wel degelijk in het blog geïnvesteerd. Om deze lezers extra in het zonnetje te zetten heb ik een winactie bedacht. Maak je meest ludieke selfie met het boek en mail hem voor 30 april naar harmenjp@gmail.com. Hou er rekening mee dat de selfie ook op alle social media kanalen van Open & Bloot geplaatst word. Hou het dus netjes aub. Van alle inzendingen zullen Santana en ik in mei 1 foto uitkiezen als winnaar. En die winnaar? Die gaat er vandoor met deze unieke, one of a kind, Open & Bloot koffiemok! Veel succes 💚

Standaard
Geen categorie

Deel 27: Santana werd op haar 22e naturist. Dit is haar verhaal…

Ik ontmoette Harmen via Badoo, we waren gezellig aan het praten en hadden het over onze dagelijkse bezigheden. Bij Badoo heb je een map “privé foto’s”. Ik vroeg aan Harmen of ik deze mocht zien. Vrijwel direct kreeg ik toestemming om zijn map te bekijken. Toen ik deze keek zag ik Harmen, naakt. Ik schrok eerst toen ik deze foto’s zag en had deze foto’s niet verwacht. Hij had het al wel iets over zijn hart voor naturisme verteld, maar ik had niet verwacht ook daadwerkelijk zulke foto’s aan te treffen. Toen ik deze foto’s bekeken had, had ik alleen maar respect voor hem. Dit heb ik hem ook gelijk verteld. Ik zei dat ik het zelf niet zou doen maar dat ik het knap vond hoe hij zich bloot stelde voor anderen en dit gewoon openbaar durfde te delen.

“ Thuisnaturisme “ was voor Santana de eerste kennismaking met een blote levensstijl.

We begonnen ons gesprek over Naturisme. Ik ben iemand die mensen waardeert om wie ze zijn en ze niet aan kijk wanneer ze “anders” als anderen zijn. Harmen vertelde me dat hij naturisme promootte en zei dat hij naturisme niet kon promoten zonder zichzelf bloot te geven ( dus met kleding aan ). Hij gaf me als voorbeeld dat het niet kon dat je met een “pepsi” shirt aan, vertelde hoe lekker “coca cola” wel niet was. Ik begreep het meteen en praatte hier nog lang over door. Zo vertelde hij me hoe hij het naturisme had ontdekt en wat hij er zo fijn aan vond.

Ondanks dit alles heb ik me niet tegen laten houden hem te ontmoeten. Ik appte hem een paar dagen later of hij zin had om af te spreken. Het was rond 8 uur savonds dat ik hem een berichtje stuurde. Hij dacht dat ik een grapje maakte, maar ik meende het. Hij vond het leuk me te ontmoeten en ik ben gelijk naar Emmeloord gereden. (1,5 uur rijden). We hebben gepraat tot in de late uurtjes. Ik zei dat ik niet al te lang bleef, maar het werd uiteindelijk 3 uur voordat ik weg reed vanuit Emmeloord. Toen ik thuis kwam kon ik niet meteen slapen, omdat ik nog even met Harmen aan t praten was en wist dat dit goed zat. Mijn gevoelens voor hem werden sterker en namen met de dag alleen maar toe. We spraken vaker af, en het klikte alsmaar meer en beter.

We besloten om op 30 maart 2016 onze gevoelens voor elkaar met elkaar te delen en een relatie aan te gaan. Dit was een van de beste dagen van mijn leven. Wat had ik een topdag! Het boeide me niet dat Harmen naturist was en ik liet hem daar vrij in. Hij vond het fijn om thuis naakt te zijn, en ik liet hem dit ook doen. Het duurde nog geen week tot ik ook nieuwsgierig werd hoe het was. Ik trok mijn kleren uit en ging naast hem op de bank zitten. Eigenlijk gelijk toen ik ging zitten voelde ik me bevrijd. Geen kleding die knelt, of gedraaid zit. Gewoon lekker chill op de bank. Harmen keek me aan en was trots op me. Hij vroeg me hoe het voelde om nou zo op de bank te zitten. Ik zei dat ik het niet erg vond en het eigenlijk wel lekker vond om zo op de bank te zitten. Ik stelde hem vragen over het naturisme die hij beantwoorde en goed wist te beargumenteren. Ik vroeg of hij me een keer mee wou nemen naar Flevonatuur. Hij keek me aan met een blik “meen je dit echt”? Hij zei dat hij me ontzettend graag wou laten zien hoe het op flevonatuur was en hoe de sfeer er was.

Niet alleen Flevonatuur, maar ook het Ellerstrand is een favoriete naturistische bestemming voor ons.

We hebben er geen gras over laten groeien en zijn een week of 2 later naar Flevonatuur gegaan. Ik was eigenlijk best rustig en wist niet zo goed wat ik verwachten moest. Het enige dat ik wel wist, was dat er blote mensen waren en een zwembad. Ik heb alles rustig op me af laten komen en ben me niet zenuwachtig gaan maken. Eenmaal aangekomen op Flevonatuur liepen we het park op, Harmen vroeg hoe ik me voelde en of ik zeker wist dat ik dit wou. Ik zei volmondig ja! Ik kan immers niet oordelen over naturisten als ik de sfeer zelf nog nooit meegemaakt heb. Het was nog al een stukje lopen naar het zwembad, en onderweg was ik al een aantal mensen tegengekomen op het park. Ik schrok niet, maar dacht wel ” je gaat toch niet naakt op de fiets zitten, dat doet toch pijn? “. Verder niet meer over nagedacht en gewoon met Harmen meegelopen naar het zwembad. We liepen de hal van het zwembad binnen en moesten onze schoenen in een schoenenkast zetten. Nadat we dit gedaan hadden liepen we door de deur naar binnen. Ik schrok! Er waren geen kleedhokjes. Ik had heel veel verwacht. Maar niet dat er 1 bank was waar je met z’n allen aan om moest kleden. Maargoed, zo geschrokken als ik was wist ik me behoorlijk snel weer te herpakken en begon me uit te kleden. Ik zou bang zijn dat ik aangekeken werd door iedereen, maar eigenlijk was dat totaal niet het geval. We liepen het zwembad binnen en zette onze spullen op een bankje. Harmen vroeg of ik me op me gemak voelde en of ik mee wou zwemmen. Eigenlijk meteen toen ik het zwembad in liep voelde ik me rustig. Niemand keek je loerend aan en scande je van top tot teen. Ik besloot dus om meteen maar met Harmen mee te gaan zwemmen. We moesten eerst even douchen om de vuiligheid van ons af te spoelen, begrijpelijk natuurlijk! We gingen zwemmen, en eigenlijk vond ik dit toen niets anders als wanneer ik met zwemkleding zwom. En aangezien ik het heerlijk vind om te zwemmen genoot ik hier ook van. We hebben een tijdje gezwommen en besloten ff een sigaretje te gaan doen. Nadat we gerookt hadden zijn we nog een tijdje wezen zwemmen en hebben we de sauna meegepakt. Hierna besloten we om weg te gaan, het was immers al wat later voordat we er waren, en het was al bijna etenstijd voordat we weer vertrokken. We hebben onze kleren aangetrokken en zijn richting de auto gelopen. Harmen heeft me nog een aantal keren gevraagd wat ik er van vond en heeft ook gezien dat ik me op me gemak voelde en me nergens voor schaamde. Ik vond het fijn om te zwemmen.

Inmiddels bijna 3 jaar verder is het naturisme niet meer weg te denken uit ons leven. Dit is wie wij zijn!

Nadat we bij Flevonatuur waren geweest zijn we nog een aantal keren geweest, zelfs bij Natupop, dit was ook erg leuk om mee te maken! Ik had nog nooit zoveel blote mensen bij elkaar gezien. En ik merkte dat iedereen elkaar behandeld zoals ze zelf ook graag behandeld zouden willen worden. Iedereen heeft respect voor elkaar en helpt een ander waar nodig. We hebben zelfs nog bij 2 mensen die we kenden via facebook wat gedronken. Het contact werd steeds beter en we werden behandeld alsof we er al 10 jaar over de vloer kwamen. Geweldig!

Iedere week probeerde ik minimaal 1x naar Harmen toe te komen als die in Nederland aan het werk was. Hij was toendertijd nog internationaal chauffeur. En doordat het af en toe best mooi weer was en behoorlijk warm hebben Harmen en ik een paar keer besloten naar een naaktstrand te gaan. Gewoon eventjes lekker genieten van onze tijd samen ( in ons blootje )!

Ik vond het totaal niet erg meer om bloot te zijn en doordat Harmen me vaak vertelde hoe mooi ik was en ik me nergens voor hoefde te schamen was de naturist in mij geboren. Ik vind het nu geweldig om naakt te zijn en laat Harmen zelfs foto’s van ons/mij maken, en delen met de buitenwereld. Af en toe stel ik Harmen zelf wel eens voor om lekker naar het strand te gaan. Ik had dit nooit van mezelf verwacht, helemaal niet toen ik Harmen leerde kennen. Ik had hem nog heel duidelijk gemaakt dat ik respect voor hem had en het heel knap van hem vond maar dat ik het zelf never nooit zal doen. Gelukkig heb ik mij niet aan mijn woord gehouden en heeft de nieuwsgierigheid het van me gewonnen! Ik ben nu blij dat ik een naturist ben en zal niets anders meer willen! Zolang het maar met Harmen is, alleen zou ik het nog niet zo snel doen denk ik.

Zonsondergang op het strand van Hoek van Holland.

Hopelijk vonden jullie het interessant mijn verhaal te lezen, en waarom ik naturist geworden ben. Zo blijkt maar weer, oordeel niet voordat je zelf gevoelt hebt wat een ander voelt!

Standaard
Boek

UPDATE: Aankomende dinsdag ben ik bij omroep Flevoland.

Aankomende dinsdagmiddag ben ik live op omroep Flevoland in het programma “ Dit is Flevoland “. Hierin zal ik te horen en te zien zijn over mijn boek en mijn leven als naturist. Het word live uitgezonden op radio, tv en internet. Het zou uiteraard supertof zijn als jullie ook kijken en/of luisteren. Voor degene die het niet lukt zal ik ongetwijfeld een linkje na afloop plaatsen op de Facebookpagina van Open & Bloot. Ik heb er zin in!

Standaard
Geen categorie

Deel 26: Kun je naturisme nog uitoefenen als je ziek bent?

Tja, dat hangt natuurlijk helemaal af van wat je hebt. Met ziek bedoel ik in ieder geval niet een verkoudheid of een griepje, maar echt serieuze dingen die je leven kunnen belemmeren. En ik moet zeggen, uit eigen ervaring, dat het wel degelijk te combineren is. Al is het maar in mindere mate of op een aangepaste manier. Ik heb het uiteraard over het blote aspect van het naturisme, want aan je normen en waarden hoef je weinig te schaven als je ziek bent. Want wat betreft gezondheid, ziekte en ziekenhuisbezoeken heb ik de afgelopen jaren wel wat ervaring op gedaan. Meer dan me lief is, maar ongetwijfeld minder erg dan sommige schrijnende gevallen. Het begon allemaal in 2016…

Eindelijk een diagnose.

Ik kreeg steeds meer last van m’n darmen en m’n buik, maar op dat moment was ik nog steeds heel erg van uitstellen en negeren van klachten. Wat vanzelf komt, gaat ook vanzelf weer weg. Dat principe zeg maar. Maar ja, ondertussen was Santana zwanger van Jaxson en kreeg ze steeds meer stress om het feit dat ik niet naar een dokter ging. Uiteindelijk heeft ze een soort interventie met m’n ouders gehouden en ben ik alsnog naar een dokter gegaan. Die vertrouwde het ook niet en halverwege 2017 kreeg ik de diagnose Crohn. Wat betreft het bloot thuis en op stranden mag ik echt niet klagen. Sterker nog, ik denk dat 2016 ons hoogtepunt is geweest wat betreft naaktstrandbezoeken. Wel zorgde ik dat ik doordeweeks s’avonds ergens stond waar een wc beschikbaar was ( ik overnachtte toen nog de hele week in de vrachtwagen ), ook sliep ik niet meer bloot omdat ik m’n darmen op ten duur niet meer vertrouwde. Na de diagnose in 2017 is dat eigenlijk onveranderd gebleven. Tot januari 2018…

2016 was wat betreft naaktrecreatie ons topjaar samen.

Want in januari van 2018 kreeg ik te horen dat de hele diagnose Crohn een misdiagnose was. Ik vond het ook al zo vreemd dat ik nog steeds geen medicatie kreeg en dat de klachten steeds meer afnamen. Wat het nu uiteindelijk wel was, is nog steeds een mysterie. Verdere onderzoeken zijn niet uitgevoerd. Maar goed, hartstikke goed nieuws dus en inmiddels zwanger van Jordynn, leek 2018 een topjaar voor ons te worden. Maar toen werd het maart en kwam die longtrombose om de hoek kijken. Dat heeft toen toch wel een hoop dingen met ons gedaan. Hoewel we altijd onze rust en vrijheid vonden in het naturisme, hadden we er op dat moment totaal geen behoefte aan. Aan t uitoefenen niet, het erover nadenken niet, niks niet eigenlijk. Ik wist niet wat ik met de hele situatie aan moest en was doodsbang dat ik het niet zou overleven, Santana raakte tegelijkertijd in een zware depressie door de stress over m’n gezondheid, die door de zwangerschapshormonen alleen nog maar versterkt werd. Zo mooi als 2018 leek te worden in januari, zo’n rampjaar bleek het uiteindelijk te zijn. Ik stopte met beide blogs en beide trokken we ons helemaal terug naar de veiligheid en geborgenheid van ons eigen gezin. Naturisme zelf was niet meer belangrijk of nodig. De behoefte was er sowieso niet. Gelukkig is dat toch weer allemaal teruggedraaid halverwege de zomer van dat jaar, toen het weer wat beter ging met me. Santana raakte haar depressie een kleine 3 weken voor de bevalling kwijt.

De toestand was zeer kritiek vorig jaar.

Zo zie je maar dat het per situatie verschillend is. Ik weet dat op naturistencampings niemand je op je ziekte zal aankijken of beoordelen. Of dat nou een geamputeerde borst is, een katheter, een huidkwaal of omdat je in een rolstoel zit. Iedereen is gelijk en zal ook zo behandeld worden. Wat betreft de rolstoel is het uiteraard wel handig om vooraf contact op te nemen over de rolstoelvriendelijkheid van het terrein zelf. In ieder geval ben ik blij dat het inmiddels met ons weer beter gaat lichamelijk, al ben ik er nog steeds niet helemaal. We hebben de eerste blootuurtjes van 2019 in onze achtertuin afgelopen week al mogen ervaren en broeiend achter het raam was het ook heerlijk te uit te houden. Laat die zomer maar komen!

Gamen en bruin worden. Wat wil je nog meer?

Standaard