Deel 22: Heb ik gefaald als naturist?

De laatste tijd zit ik mezelf dat oprecht af te vragen. Het komt allemaal door mijn gesprek met John Dekker van de NFN. Want naast dat we samenwerken bespraken, hebben we natuurlijk nog veel meer naturisme gerelateerde onderwerpen besproken. Onder andere, wat ik al in deel 21 met jullie gedeeld heb, het gebrek aan communicatie van de NFN naar z’n leden en verenigingen, maar ook het gebrek aan communicatie vanuit de naturist zelf. Met name dat onderwerp heeft mij de laatste paar dagen aan het denken gezet en juist op het punt van communicatie is het, naar mijn mening, nodig de hand in eigen boezem te steken. Dit heeft allemaal te maken met onze 3 bezoeken aan het naaktstrand van Hoek van Holland.

Hoewel het strand van Hoek van Holland mooi is, waren onze ervaringen daar iets minder mooi.

De reden dat dat bij 3 bezoeken is gebleven, is omdat alle 3 de bezoeken een vervelende nasmaak hadden. Laat ik beginnen bij de eerste keer. Ik werkte toen nog bij een bedrijf in het Westland en Hoek van Holland was dus het dichtsbijzijnde naaktstrand. Het was dat jaar best een goede zomer en ik had eindelijk een dag dat ik op tijd klaar was én op de zaak zou overnachten. Ik had Santana al ingelicht dus die was inmiddels ook daar naartoe gekomen zodat we gelijk naar het strand konden. Het was de eerste keer dat we samen naar het Noordzeestrand gingen, sterker nog, het was de eerste keer dat we überhaupt samen naar zee gingen. Meestal als we naar een naaktstrand gingen, waren het meertjes zoals bij Oostzaan of het Ellerstrand. We gingen een beetje in het midden van het strand zitten, legden de handdoeken neer en ontdeden ons van onze kleding. Na een tijdje gezeten en gekletst te hebben besloten we even het water in te gaan. Omdat het al eind van de middag was, was het water niet super warm maar het was te doen. Toen we terug liepen naar onze plek viel ons oog op twee mannen die tegen de duinrand aan zaten. Alhoewel… zitten… als je het had gefilmd, had je het zo op Youporn kunnen plaatsen. Ja je leest het goed, de mannen waren zeer intiem en druk met elkaar bezig en iedereen kon meegenieten. Aangezien het eigenlijk niet te negeren was, hebben we onze spullen gepakt en zijn vertrokken.

De temperatuur van de Noordzee was toch wel even wennen.

Ondanks deze vervelende ervaring besloten we later toch nog een keer terug te keren. Je kunt immers nooit iets van 1 ervaring laten afhangen. Hoek van Holland verdiende een tweede kans. Dus een paar weken later gingen we voor poging 2. Het was iets kouder, ook omdat het wat harder waaide dus we gingen een beetje uit de wind zitten, naast het hokje van de strandwacht. Nadeel hiervan was wel dat je niet de volledige warmte van de zon kon meepakken. En dat het ook niet echt een lekkere zwemtemperatuur was. Maar goed, Santana en ik hebben altijd gespreksstof dus we vermaakten ons prima. En zo vaak zagen we elkaar ook niet omdat ik in die tijd nog 5 dagen van huis was met de vrachtwagen ( iets wat ik nu nog steeds niet mis ). Tot het moment dat we een geschreeuw en gelach achter ons hoorden. Een dronken stelletje had t heel gezellig met elkaar en had daardoor nog weinig controle over hun volume. Nou ja, dat kan, hoor ik je denken. En dat klopt. Maar even later dook ook dat stel de duinen in ( terwijl duidelijk aangegeven is dat de duinen niet betreden mogen worden ) en je bent weinig fantasie nodig om te weten wat ze daar deden. Ook de tweede kans eindigde in mineur.

De mogelijkheid tot streeploos bruin worden is grenzeloos op het Noordzeestrand.

Volhardend als we zijn besloten we toch nog een derde bezoek te proberen. Een bezoek dat de boeken in gaat als 1 van onze kortste strandbezoeken ooit. We zaten weer op het zelfde plekje als bij ons eerste bezoek en na een tijdje kreeg Santana het gevoel dat we bekeken werden. We begonnen er wat meer op te letten en al snel werd het duidelijk dat Santana wel degelijk bekeken werd door een man iets verderop. En als het nou bij kijken bleef, dan was het op z’n minst irritant te noemen, maar deze meneer besloot ook met zichzelf bezig te gaan terwijl hij naar haar keek. Wel op een manier dat niet het hele strand hoefde mee te genieten, maar voor ons liet het niks aan de verbeelding over. Logischerwijs besloten we per direct te vertrekken. Iets wat gek genoeg meteen daarna ook door deze man werd besloten. Terwijl wij nog de laatste spullen aan het pakken waren, liep ie langs en besloot ik hem er op aan te spreken. Stotterend probeerde hij te ontkennen, maar z’n ontwijkende blik bewees al genoeg. Al was z’n ” showtje ” daarvoor al bewijs genoeg natuurlijk. Hij vertrok met de staart tussen z’n benen.

Je kunt kilometers ver kijken.

Maar wat heeft dit nou met het begin van het blog te maken? Het hele communicatie verhaal? Nou eigenlijk alles. Hoewel ik bij het 3e bezoek de desbetreffende man aansprak, deed ik dit niet bij de eerste 2 stelletjes. En ondanks dat het alledrie seks in het openbaar was heb ik niet de politie gebeld. Heb ik niet de NFN ingelicht over wat zich op Hoek van Holland zoal afspeelt. Met als indirect gevolg dat praktijken als deze zich dus gewoon kunnen blijven herhalen. Sterker nog, een aantal maanden later las ik dat Hoek van Holland tot 1 van de beste naaktstranden in Nederland behoort. En dat is misschien wel het bewijs voor mij dat ik gefaald heb. Gefaald met m’n meldingsplicht, gefaald als naturist, gefaald als mens die anderen hiervoor wil beschermen, gefaald als naturismeblogger die juist het hele seks vooroordeel over naturisme de wereld uit wil helpen. Ook voor mij is er dus nog een hoop werk aan de winkel. En hopelijk inspireert dit verhaal jullie om wel in te grijpen als iets soortgelijks gebeurt. En hopelijk worden deze toestanden dan minder op onze stranden. De stranden waar onze voorgangers zo hard voor gestreden hebben.

Advertenties
Standaard

Deel 21: Generación naturista. Een nieuwe aanpak. Met elkaar, voor elkaar.

Een aantal volgers op de Instagram en Facebookpagina van Open & Bloot hadden al een vermoeden. Vorige week maandag was ik namelijk in Amersfoort op het hoofdkantoor van de Naturisten Federatie Nederland ( NFN ). Dit om te bekijken of er een mogelijkheid tot samenwerken was tussen ons.

Geniale ondertekst dacht ik zo.

De NFN kampt al jaren met een hoop kritiek van bestaande leden. Kritiek die ikzelf ook regelmatig heb geuit. Kritiek die er mede voor gezorgd heeft dat ik een aantal jaar geleden zelfs m’n lidmaatschap heb opgezegd. Simpelweg omdat ik mij niet meer vertegenwoordigd voelde door hun. En ik was niet de enige. Er heerste nogal een eenrichtingssfeertje, waarin de NFN gelijk had en de leden en verenigingen niet. Volkomen ongezond als je nagaat dat met die intentie de federatie totaal niet opgericht is. Maar dat is een ander verhaal.

De NFN kreeg door dat er een andere aanpak nodig was en onder leiding van Christine Kouman, directrice van de NFN, werd daar langzaam werk van gemaakt. Één van die veranderingen was dat in november van 2017 John Dekker, brand manager, werd gevraagd het imago wat op te schaven. Sindsdien zijn er al aardig wat veranderingen aangebracht. Een hoop achter de schermen, waar we ( nog ) niet veel van mee krijgen ( John pleit intern wel voor meer transparantie daarover naar leden en belangstellenden ), maar ook dingen die wij direct kunnen zien. Zo leek het de afgelopen tijd ineens alsof er drie versies waren van de NFN. Namelijk ” NFN Open & Bloot “, ” Blootgewoon! ” en sinds kort ook ” Natuurlijk! NFN “.

Na een lange nachtdienst nog even de nieuwe Bloot! lezen van mijn “ nieuwe collega’s “.

Laat ik ten eerste voorop stellen dat het wel degelijk 1 NFN is, maar dat dit meer is om meer orde en overzicht te krijgen. Met ” NFN Open & Bloot ” als overkoepelende mama, die dus net als altijd de belangen van alle naturisten behartigd. Dan heb je “ Blootgewoon! “, merk van NFN die je voornamelijk in de media gaat tegenkomen, zoals bijvoorbeeld bij Eva Jinek aan tafel. En als jongste telg van dit trio heb je ” Natuurlijk! NFN “, de tak waarmee ze mensen die niet bekend zijn met naturisme, of er in geïnteresseerd zijn, op een hele open manier duidelijk willen maken hoe natuurlijk naturisme eigenlijk is en wat het te bieden heeft. Dat naturisme tegenwoordig niet meer gerund word door grijze behaarde mensen die hun dag vullen met jeu de boules en volleybal en geen vlees en alcohol nuttigen. Nee het naturisme anno 2018 word nog steeds gedragen door alle lagen van de samenleving en op tal van verschillende manieren. Let op: dit is wel mijn persoonlijke interpretatie van het NFN-drieluik en hoewel ik er heel dicht mee in de buurt kom, kan het enigszins afwijken van hoe zij het zien.

Niet alleen de Bloot! kreeg ik mee, ook dit info boekje over Natuurlijk NFN mocht ik meenemen.

Maar wat willen ze nu precies van mij dan? Wat deed ik daar in Amersfoort? Nou ten eerste hebben ze super lekkere koffie. Maar dat kon ik op voorhand niet weten. Nee, na de doorstart van dit blog eerder dit jaar, werd ik gemaild dat ze blij waren dat ik het blog weer had opgepakt en of ik eventueel eens langs wilde komen om te kijken wat de NFN voor mij kon betekenen en of er misschien een samenwerking in zou kunnen zitten. Dus vorige week was dan eindelijk dat gesprek en ik moet zeggen dat het heel open en ontspannen verliep. Als ik John mag geloven, is hoe ik het huis-tuin-en-keuken-naturisme omschrijf hier op Open & Bloot precies de manier waarop hun dat willen uitdragen met Natuurlijk NFN. Ze vroegen dus of ik op hun website, naast mijn eigen blog, nog een blog wil gaan doen. Dat leek me wel wat, maar wel onder de voorwaarde dat het iets aanvult en dat het dus niet een exacte kopie van dit blog word. Want dan kunnen ze net zo goed een verwijslinkje plaatsen rechtstreeks naar Open & Bloot. Dit was John met me eens. Waar hij het ook mee eens was, is dat ik het voor de rest wel precies moet doen zoals mijn lezers van mij gewend zijn.

Open, eerlijk, ongecensureerd en in mijn eigen woorden. Oftewel, als ik kritiek op de NFN heb en dat wil uiten in een blog, hoeft dat niet perse in Open & Bloot, maar mag dat ook in het blog wat ik voor hun ga doen. Kritiek opent immers discussies aldus John. Dus wat kunnen jullie verwachten? Ik zie het zelf als een aanvulling op dit blog, geheel vrijwillig en belangeloos. In de woorden die jullie gewend zijn, op m’n eigen hak op de tak manier die jullie gewend zijn en zonder vaste releasedatums dus net zo verrassend als jullie gewend zijn. Geen deadlines, geen opgelegde druk van bovenaf, gewoon m’n ding doen zoals jullie en ikzelf gewend ben. Ook zal Open & Bloot gewoon blijven bestaan. Ik verwacht m’n eerste NFN blog in december of januari op te sturen dus ben dan heel benieuwd naar jullie feedback, zoals ik dat altijd ben. Zonder jullie was ik nooit zo ver gekomen.

Bedankt daarvoor.

Standaard

Deel 20: Open & blote kinderlijke onschuld.

Ken je die mop over dat gezin dat naar het strand ging en daarmee een maatschappelijke discussie ontketende? Nee? Ik ook niet. Het is namelijk alles behalve een mop. Het is wat Saskia Noort, schrijfster, overkwam toen ze deze week een oude jeugdfoto op Instagram plaatste waar zowel zij, als een aantal andere kinderen, bloot op het strand waren. Vastgelegd door een bekende fotograaf, namelijk haar vader.

De foto werd verwijderd door Instagram, want ja er staat bloot op de foto en dat mag daar, net als bij moederbedrijf Facebook, niet. Tot zover niks nieuws onder de zon, want het is algemeen bekend dat zulke foto’s worden verwijderd. Menig naturist heeft zich er al over uitgesproken, waaronder ikzelf, maar ondanks deze grote weerstand onder gebruikers, weigeren deze bedrijven te buigen en worden zelfs foto’s van ” blote ” etalagepoppen verwijderd. Om over de vele foto’s van kunstwerken nog maar te zwijgen. Je zou dus in eerste instantie verwachten dat deze discussie wederom werd aangezwengeld, maar niks bleek minder waar…

Zulke foto’s zie je in bijna elk babyboek en worden geaccepteerd. Online plaatsen schijnt echter een schande te zijn.

Nee de discussie ging over of je wel zulke foto’s op social media moest delen. Mensen spraken er schande van. En niet alleen bij Saskia, maar een tijdje terug ook al bij Ali B toen hij een foto plaatste, waarop hij met z’n baby onder de douche staat. Nu hebben een hoop ouders op instagram altijd wel wat te zeuren, kijk maar naar het gedoe rondom het speen-gebruik van de jongste André Hazes, maar dat ze wederom bij iets compleet onschuldigs totaal losgaan stelt me toch wel teleur. Dit zijn namelijk niet alleen mensen die bloot met seks linken, nee deze mensen seksualiseren in hun hoofd dus kennelijk ook nog eens die foto van het desbetreffende kind. Zouden ze dat namelijk niet doen, hadden ze binnen een seconde kunnen weten dat zulke kiekjes gemaakt worden om bijzondere gebeurtenissen vast te leggen. Dat jij, of dat kind, op dat moment bloot is, is bijzaak. Ik kan je met zekerheid zeggen dat het in de meeste gevallen niet eens anders kan, zoals bij douchen of badderen en dat het dus volledig functioneel is.

Om een soortgelijke foto werd Ali B online compleet afgebrand.

Saskia zat vanwege deze discussie bij Pauw in de uitzending en die stelde de veelgestelde vraag: ” Besef je dat er ook mensen online zijn die niet het beste voor hebben met zo’n foto en hem misschien wel delen in dubieuze kringen?” ( niet 1 op 1 hoe hij het vroeg, wel wat hij vroeg ). Saskia begreep de vraag maar antwoordde wel terecht met de tegenvraag: ” Denk je niet dat zulke mensen ook niet op het strand zitten en evt zelf foto’s maken?” En daar hebben ze eigenlijk beide een goed punt. Tuurlijk heeft iedereen toegang tot je foto’s als je een openbaar profiel hebt, de mijne is overigens alleen zichtbaar voor vrienden, hoewel de Instagram van Open & Bloot dan weer wel openbaar is. Alleen ik ben er sterk van overtuigd dat het internet en dan met name social media wel een vervanging is voor het ouderwetse fotoalbum, in combinatie met het ouderwetse dagboek. Over het algemeen gooi je er op wat jezelf kwijt wil en die vrijheid zou je, zeikvrij, ook moeten hebben. En als mensen het dan niet bevalt, dat ze dan gewoon doorscrollen, maar wel respecteren dat jij de dingen deelt die je deelt. Net zoals ik dat bij berichten over voetbal doe, of over Zwarte Piet. En dan voor de rest gewoon leven en laten leven, een leus die ik wel vaker gebruik, maar die simpelweg gewoon heel vaak uitstekend van toepassing is.

Een eerste keer badderen hoor je vast te leggen voor later. Ouders snappen dit.

Dan kunnen trotse ouders gewoon weer hun bijzondere momentjes vastleggen en delen.

Open. Bloot. Onschuldig.

Standaard

Deel 19: Intens familiegeluk.

En toen was je daar. Lieve kleine Jordynn. Na 41 weekjes veilig bij mama in de buik, vond je het tijd om buiten een kijkje te nemen. En je hebt er je tijd voor genomen.

Het begon allemaal vrijdagavond, 5 oktober, iets na 7 uur. Je grote broer Jaxson zat lekker onder de douche te spelen. En terwijl papa en mama op hem zaten te wachten, gaf jij al duidelijke signalen aan mama dat je er genoeg van had. De weeën begonnen. Toen er op ten duur genoeg tussentijd was tussen de weeën belde ik met de verloskundige, of ze even wilde komen kijken. Scheelt dat ze dichtbij woont en dus al met een kleine 10 minuutjes voor de deur stond. Helaas was de ontsluiting nog maar 2 tot 3 centimeter en kon ze dus niks anders dan huiswaarts keren afwachten en hoe het verdere verloop zou zijn.

Ook al ben je papa’s 3e kindje, dit moment blijft uniek en bijzonder.

Totdat we de volgende ochtend rond 11 uur te horen kregen dat Santana eindelijk 4 á 5 centimeter ontsluiting had en er dus door de verloskundige zelf vliezen gebroken mochten worden. En iets daarna stond even ons wereldje stil…. het vruchtwater was niet helder. Jordynn had er in gepoept. Elke mogelijkheid op een thuisbevalling was verkeken, we moesten per direct naar het ziekenhuis in Sneek. Met eigen vervoer, want wachten op een ambulance duurde langer dan zelf het stuk rijden. Na een half uur durende autorit, die iets sneller ging als wettelijk toegestaan en iets hectischer dankzij een gillende vrouw die verging van de pijn door rugweeën, arriveerden we om 12:03 bij het ziekenhuis. Ik parkeerde de auto voor de hoofdingang, rende naar de receptie voor een rolstoel en holde daarna samen met iemand van de bewaking, vergezeld door een rolstoel, terug naar de auto. Daar kreeg Santana op dat moment net weer een weeënstorm en kon dus onmogelijk de auto uitkomen op dat moment. Een kleine 10 minuten duurde het voordat ik haar in de rolstoel gehesen had, waarop een zuster van de kraamafdeling haar vol gas richting de verloskamer op de 2e verdieping rende. Gevolgd door onze verloskundige, Santana haar ouders en ikzelf. Het mannetje van de bewaking parkeerde m’n auto.

Met de snelheid van het licht kwam Jordynn ter wereld.

En toen ging alles ineens heel snel. Santana ging op het bed liggen en kreeg eigenlijk direct al groen licht om te gaan persen. Met haar moeder aan haar linkerkant, ikzelf aan haar rechterkant en onze eigen verloskundige in het midden werd binnen 5 minuten Jordynn geboren om 12:24u. Gevolgd door een gigantische vloedgolf van vruchtwater, die niet iedereen heeft kunnen ontwijken haha. Jordynn werd gelijk bij Santana op de borst neergelegd en het duurde nog even voordat we het geruststellende geluid van haar gehuil hoorde. Ook was ze nogal paars omdat haar hoofdje al een tijdje buitenboord had gehangen, maar de wee was toen gestopt. Desalniettemin kwam alsnog dat huiltje en begon ze eigenlijk ook vrij vlot daarna al te drinken bij Santana. Toch bijzonder hoe die kleintjes altijd weten hoe het moet. De navelstreng heb ik zelf geknipt met onze eigen navelstrengschaar die ik met vaderdag had gekregen van Santana. Deze word nog gegraveerd met de gegevens van Jordynn.

De navelstreng was helemaal gedraaid als een wokkel. Dit was destijds bij Hanne en Jaxson niet zo.

Wat later kwam de kinderarts kijken bij Jordynn voor een grondige inspectie. Dit omdat we niet weten hoe lang de ontlasting al in het vruchtwater zat. Alles was gelukkig goed en we kregen te horen dat we diezelfde dag nog om 7 uur s’avonds weer naar huis mochten. Santana haar ouders zijn nog een tijdje gebleven en even later kwamen ook mijn ouders, samen met Jaxson, die ik al diezelfde ochtend voor de zekerheid had laten ophalen. Achteraf geen verkeerd idee geweest dus. Rond het eind van de middag heeft Santana nog lekker gedoucht, toen Jordynn sliep en vlak voor we naar huis gingen kwamen goede vrienden Johan en Lisa nog langs met hun kleine meid Gabrielle. Ze hebben ons nog geholpen met de spullen naar de auto brengen ( die ik inmiddels al gelokaliseerd had ) en toen konden we eindelijk naar huis, waar mijn ouders met Jaxson op ons zaten te wachten.

Zo’n klein baby’tje is wel heel interessant, aldus Jaxson.

En als je dan de volgende dag ziet hoe nieuwsgierig, maar vooral voorzichtig, Jaxson naar z’n kleine zusje is, dan kun je alleen maar trots en tot je oren verliefd zijn. Het is net alsof ik zijn grote zus Hanne weer zie, toen hij net geboren was. Zij komt trouwens aanstaande vrijdag haar nieuwe zusje bekijken, dus heel benieuwd hoe ze reageert nu ze ruim anderhalf jaar ouder is vergeleken met de vorige keer. Maar Hanne kennende komt dat vast goed want wat zit dat meisje toch vol liefde voor iedereen. En wat voel ik me gezegend met zoveel mensen om me heen, zoveel familie, die van me houd en waar ik van kan en mag houden. Die ik ” mijn ” mag noemen. En die ik nooit, maar dan ook nooit zal laten vallen.

Zo’n klein hummeltje kun je echt uren naar kijken.

Santana had trouwens de laatste paar weken van de zwangerschap nog weinig last van de depressie. Nu na de bevalling is die helemaal nergens meer te bekennen. We houden er rekening mee dat dat door de roze wolk komt, maar we genieten er 100% van dat ook zij weer wat meer van de dingen in haar leven kan genieten. Het is heerlijk om haar weer te zien stralen en lachen, gewoon om haar weer gelukkig te zien, zoals ik dat voor de depressie elke dag kon zien. Er gaat geen dag voorbij zonder tot op het bot van haar te houden en een intens gevoel van trots te voelen van hoe ze alles doorstaan heeft. Op en top vrouw en absoluut een powermommy.

Jordynn is geboren op 6 oktober 2018 om 12:24 uur in het Antonius Ziekenhuis in Sneek. Ze was 3960 gram en 51 centimeter.

Standaard

Deel 18: Naturisme en de promotie ervan. Hoe pak je het aan en wat kun je beter niet doen?

De wereld kennis laten maken met naturisme, het is iets wat ik inmiddels al weer zo’n 2,5 jaar doe. Tegenwoordig op kleinere schaal, dat wel, maar nog steeds met de zelfde passie als toen ik in 2016 begon.

Een kleine impressie van de landen waar 2Bare2Wear beschikbaar was.

Het begon allemaal met mijn webshops genaamd 2Bare2Wear. Omdat ik zelf geen leuke shirts kon vinden die naturisme gerelateerd waren begon ik ze zelf te ontwerpen. Bij toeval kwam ik erachter dat je vrij makkelijk een webshop kon opzetten en ik zag dat als een uitgelezen kans om de naam van het naturisme wat meer uit de taboesfeer te halen. Tevens werd het ook goed afgestoft door het wat moderner te maken met originele, catchy designs. De promotie ervan deed ik voornamelijk via twitter, geheel op eigen kracht en al snel werd het internationaal opgepikt. Om het taal- en valutatechnisch zo makkelijk mogelijk te laten verlopen, had ik binnen korte tijd 8 verschillende 2Bare2Wear webshops. Ik ben er nooit rijk van geworden, sterker nog het heeft me aardig wat geld gekost. Maar dat heeft mij nooit uitgemaakt, het ging immers om de promotie en dat doel werd goed bereikt. Regelmatig kreeg ik berichten van mensen, dat mijn producten hun hadden geholpen om aan hun privé omgeving duidelijk te maken wat hun lang verzwegen levensstijl was. Het ijs was gebroken voor ze en dat was precies wat ik probeerde te bereiken.

Bare Thoughts was mijn eerste echte blog. De aandacht was onverwacht groot.

Toen ik in augustus van dat zelfde jaar met mijn Engelstalige blog Bare Thoughts begon, werd al snel duidelijk dat de boodschap die ik probeerde te verspreiden, op die manier veel sneller ging dan met de webshops. Ik besloot de webshops te sluiten en alle aandacht op het blog te richten, om het naturisme volledig in mijn eigen woorden te promoten. Al snel werd het internationaal opgepikt, niet alleen door naturisten en geïnteresseerden, maar ook door grote naturisten federaties zoals die van Noord Amerika en Australië. Twee federaties met ontzettend veel volgers op twitter, waardoor Bare Thoughts in korte tijd explodeerde qua bezoekers en reacties. Sinds m’n trombose doe ik niks meer met Bare Thoughts, maar het aantal volgers op twitter groeit nog steeds. Het bezoekersaantal op WordPress staat inmiddels op 46,5 duizend bezoekers. Want ondanks dat ik er niks meer mee doe, heb ik wel besloten die blogs online te laten staan, zodat de boodschap niet verloren gaat. Dat Open & Bloot blijft bestaan is inmiddels wel duidelijk bij de lezers van dit blog, daar zal ik dus verder niet op ingaan. Wat ik wel kan melden, na een onlangs gehouden poll op twitter, is dat ik deze blogs in boekvorm ga bundelen als ik eenmaal op 25 delen zit. Een softcover met alle 25 delen, een hardcover ” Speciale Editie ” waar niet alleen alle originele foto’s bijgevoegd worden, maar ook het interview met Paul Kater van afgelopen zomer. Ook heb ik nog wat andere ideetjes voor die editie. En beide edities worden ook beschikbaar gemaakt als E-book. Voor ieder wat wils dus. Alle opbrengsten worden in nieuwe blogs gestoken, zodat Open & Bloot een langdurige toekomst staat te wachten, waarin ik jullie nóg meer enthousiast kan maken voor deze levensstijl!

Lauren Verster heeft wel vaker naturisme behandeld. Dit ging altijd op een respectvolle manier.

Ook ben ik, sinds ik het blog weer heb opgepakt, door diverse partijen benaderd. De NFN was daar de eerste van, iets waar ik van stond te kijken omdat ze in eerste instanties niks wilden weten van wat ik aan het opzetten was. Plus dat ik natuurlijk niet altijd super positief over ze ben geweest. Het feit dat ze binnenkort met mij om de tafel willen omdat en ik citeer: ” ze willen kijken wat ze voor mij kunnen betekenen “, is een groot compliment voor wat ik de afgelopen 2 jaar heb gedaan. Ik kijk dus ook zeer uit naar deze ontmoeting in Amersfoort. Een andere partij was een productieteam van Skyhigh TV die met een nieuw programma voor Lauren Verster bezig zijn. Ze hadden m’n blogs gelezen en wilden ons heel graag in het programma hebben. Na diverse positieve gesprekken was het zo goed als rond, alleen op het laatste moment heeft de NPO het hoogste woord genomen en het hele thema bloot geschrapt en vervangen voor het thema mode. Wellicht een tweede seizoen dan, ik blijf in ieder geval in hun systeem staan, dus de kans op extra promotie buiten het blog om loert nog steeds om de hoek. Uiteraard op mijn eigen unieke manier, in mijn eigen woorden, zoals je van mij gewend bent.

Één van de foto’s die ik destijds voor Bare Thoughts gebruikte.

Lijkt het je nou leuk om ook online naturisme te promoten, hou dan wel rekening met een paar dingen. Als je besluit om net als wij eigen foto’s te gebruiken, zorg dan dat je geen foto’s zonder hoofd gebruikt. Dit geeft namelijk het idee dat naturisme heel erg op alles onder de nek gericht is, terwijl dat uiteraard niet zo is. Sta voor de levensstijl die je wil promoten met vol vertrouwen en zonder schaamte. Wil je echt niet herkend worden gebruik dan geen persoonlijke foto’s, maar zoek gepaste foto’s op internet en gebruik bronvermelding. Maar ook met foto’s van het internet is het belangrijk dat je goed je bronnen checkt. Dit kan heel makkelijk met omgekeerde image search, zodat je zeker kunt weten dat de foto’s die je gebruikt, niet van één of andere schimmige pornosite af komen. Het zou toch vervelend zijn als je lezers al na heel simpel research doen een link gaan leggen tussen naturisme en seks. Voor de rest is het vooral heel veel promoten op social media, het komt dus zeker niet vanzelf aanwaaien. Al gaat het na de interesse van wat federaties wel een stuk sneller haha.

Een aflevering uit de snel stopgezette online Comic die we hadden bedacht.

En voor de rest het belangrijkste: Schrijf alleen als je ook echt iets te melden hebt. Als er echt inspiratie en zin is en maak niet de fout die ik gemaakt heb toen ik een online Comic begon. Toen beloofde ik de lezers elke maand een nieuwe aflevering, waardoor het zo geforceerd werd door een zelf opgelegde deadline, dat de inspiratie slonk en het echt een gevalletje van moeten werd. De bult inspiratie die Santana en ik aan het begin van de serie hadden qua verhaallijn en foto’s, was dus al zo snel verpest daardoor, dat ik al na een paar afleveringen de stekker eruit trok. Zorg er dus voor dat je altijd plezier hebt in wat je doet. Des te beter komt je boodschap over. Veel succes, voor degene die het ook willen proberen. Zo niet, dan zie ik jullie in deel 19 weer terug, want ik ga door!

Standaard

Deel 17: Het zware leven van een naturist.

De meeste mensen kennen mij als iemand die vol enthousiasme over naturisme spreekt. Vooral als er specifiek naar gevraagd word. In deze blogserie is dat eigenlijk niet anders. Jullie zijn hier immers bewust gekomen, het beste wat ik dan kan doen, is het op z’n minst een beetje goed verkopen. ” Maar Harmen, is het dan allemaal rozengeur en maneschijn? ” hoor ik je denken. En het liefste zou ik nu ja zeggen, maar ik zou geen Nederlander zijn als ik niks te klagen had. Want ook wij als naturist lopen tegen dingetjes aan, waar je misschien in eerste instantie niet bij stilstaat. Tijd om die eens te bespreken.

Levendige straat? Zorg dat je zicht naar binnen kunt beperken.

Zo moet je als naturist bijvoorbeeld beseffen dat we op deze wereld een minderheid zijn en dat niet iedereen op onze levensstijl zit te wachten. Nu mogen we in een land als Nederland niet echt klagen hoor. Er zijn zat mogelijkheden op recreatiegebied om onze levensstijl uit te oefenen. Maar als je thuis ook graag die blote manier van leven doorzet, zul je toch rekening moeten houden met je directe omgeving. En dan niet alleen je buren, maar ook de openbare weg. Opzich kom je met logisch nadenken en het goed inlezen van artikel 430a, die compleet beschrijft wat wel en niet mag wat betreft bloot in het openbaar, al een heel eind. Ik hou zelf altijd als maatstaf dat ik het niemand wil opdringen. En me dan dus aanpas aan de meerderheid of een gepaste oplossing zoek.

Bedankt Jaxson, voor een wijze levensles.

En dan zijn er ook nog onvoorziene omstandigheden. Het was een paar weken nadat ik weer thuis kwam uit het ziekenhuis. Santana en ik stonden even in de achtertuin terwijl Jaxson binnen was. Zoals altijd komt ie dan even bij de deur staan zwaaien. Op een gegeven moment slaagde hij er echter in om de onderste haak van de achterdeur er op te doen. En toen waren we dus allebei buitengesloten, bloot, met een kind van amper 1 alleen in huis. Zoals je zonet hebt kunnen lezen konden we ook niet als ” de normale mens ” even omlopen en proberen de voordeur via de brievenbus open te maken. Een sleutel hadden we immers niet op zak want ja… geen zakken. Dit was nog redelijk recent na t hele trombose verhaal en ik kreeg toen redelijk makkelijk paniekaanvallen. En hoewel ze eerst in de veilige omgeving van het ziekenhuis waren, kreeg ik er nu 1 in de achtertuin. Simpelweg omdat ik niet wist wat ik moest doen. Eerst probeerde ik uit alle macht de deur open te trekken maar dat lukte niet. Uiteindelijk heb ik de deur zodanig open kunnen trekken dat we er een hark tussen hebben kunnen krijgen. Daarna heb ik die als hefboom gebruikt om de deur te forceren, met bovenstaande foto als eindresultaat. We konden weer naar binnen. En de deur? Die word binnenkort toch vervangen aangezien we overal kunststof laten plaatsen. Een enge maar duidelijke levensles was geleerd.

Helaas is het klimaat in Nederland niet altijd aangenaam.

Wat we ook niet moeten vergeten, is dat kleding voornamelijk bedacht is als bescherming tegen de kou. Dat begon al lang geleden met berenvellen die ze van hun avondeten afhaalden, tot de kleding die je vandaag de dag ziet. En als je bloot bent merk je nou eenmaal eerder dat je omgeving afkoelt. Daarom zie je op naturistencampings in het voor- en na seizoen dat sommige naturisten tegen het begin van de avond een handdoek omslaan of wat kleding aan doen. Want hoewel de naturist graag bloot is, het is géén must. Het belangrijkste is dat het aangenaam is. Rillend van de kou blijven zitten, puur en alleen om het bloot zijn, zou dus totaal niet logisch zijn. En gezond ook niet echt. Ik merk zelf dat ik het ,na de extreme hitte van afgelopen zomer, nu veel sneller koud heb s’ochtends en s’avonds. Sterker nog, ik heb al een paar nachten tijdens m’n werk al een muts op gehad. En dan is het nog maar 7,5 graden boven nul. Dat belooft wat voor de winter!

Gelukkig kwam deze bacon uit de oven. Een koekenpan maakt het al veel meer een uitdaging!

En als afsluiter wilde ik het nog hebben over misschien wel 1 van de grootste vijanden van de naturist: Bacon. Hoewel de allereerste naturisten vegetarisch waren ( en sommige diehard naturisten zijn dat nog steeds ), eten de meeste hedendaagse naturisten gewoon vlees. En al zie je in het begin daar niet echt problemen in, in de praktijk loop je toch tegen een paar dingetjes aan. Hete spetters uit een pan bijvoorbeeld. En wat kan beter spetteren in een pan dan bacon? Ikzelf heb me tijdens het koken al meerdere keren gebrand. Of dat nu bacon is, heet water, frituurvet, ei of iets anders, het heeft het altijd op mij gemunt. Misschien komt dat ook omdat ik 2 linkerhanden heb, maar het feit dat ik op het moment van koken bloot ben, zal toch de grootste rol spelen. Misschien toch maar eens wat vaker een schort gaan dragen… of kookles nemen!

Standaard

Deel 16: Het topless geneuzel is weer begonnen. Komkommertijd, of is er echt een verandering gaande deze keer?

Na een warme ( zeg maar bloedhete ) zomer als die van dit jaar, is wederom de discussie over topless zonnen aangewakkerd. Hoewel er normaal gesproken, afgezien van mooi weer, niet echt een goede reden voor die discussie is, is het dit jaar toch een beetje anders. Het begon allemaal met een tweet van Marieke van der Kruijs toen ze niet topless mocht zonnen bij recreatiebad ” De ijzeren man “. Een gigantische discussie ontstond op twitter en het werd al gauw duidelijk dat er, wat dit onderwerp betreft, nog steeds twee kampen zijn, die lijnrecht tegenover elkaar staan.

Marieke van der Kruijs. Bron: ad.nl, Copyright: Marc Bolsius

Volgens Christine Kouman, directrice van de NFN, komt dit grotendeels door social media en het zelfbeeld dat vrouwen tegenwoordig van hunzelf hebben. Ook hoor je dat de invloed van andere culturen ( als mensen dit zeggen bedoelen ze in 99% van de gevallen puur en alleen de islam ) een reden is voor deze oprukkende preutsheid. Ikzelf heb daar mijn twijfels over, al zal ik niet ontkennen dat beide voorbeelden ongetwijfeld een rol zullen spelen in de hele kwestie. Nee, persoonlijk denk ik dat de opmars van smartphones de grootste boosdoener is. Het is tegenwoordig zo makkelijk om maar van iedereen een foto te maken, dat mensen een stuk schuwer en voorzichtiger worden. Want voor je het weet sta je in alle glorie op internet, of het nou een grote internationale voyeurssite is, of een simpele Nederlandse site als dumpert, waar iedereen maar op kan knallen wat ie wil. En als je dan al een aantal jaar leest dat jeugd, maar ook volwassenen, met naaktfoto’s worden gechanteerd, dan snap ik dat de meeste vrouwen dat topje aanlaten.

Santana in onze eigen achtertuin.

Maar ik denk ook dat het een gevoelsdingetje is voor vrouwen. Dit zie ik bijvoorbeeld bij Santana. Ze heeft totaal geen problemen met haar lichaam ontbloten, ze draait immers nu al een kleine 2 jaar mee in het naturisme en is samen met mij al op meerdere locaties geweest. Ook heeft ze zich samen met mij volledig bloot gegeven in onze blogs. Bang om bloot gezien te worden is ze dus niet. Ook niet online, maar dan wel op onze voorwaarden en met onze kennis ervan. Maar op een gewoon strand, of in een gewoon zwembad, haar topje uitdoen? Nee hoor. Dat voelt simpelweg niet fijn voor d’r. Dit doet ze dus ook niet. En of dat nou komt omdat de massa een topje draagt, omdat er een andere sfeer is dan op naaktstranden ( wij vinden die namelijk veel ontspannender dan textielstranden ), of omdat het simpelweg een mode dingetje is, dat doet er allemaal niet toe. Uiteindelijk moet je doen wat goed voelt. Met alles eigenlijk, maar met dit onderwerp zeker.

Volgens de Facebook-voorwaarden kun je voor de linker foto in de “ Facebook-gevangenis “ belanden, terwijl met de foto rechts niks mis is volgens hun.

Wat ook een grote boosdoener in de hele kwestie is, is natuurlijk dat vrouwentepels nog steeds als iets schokkends worden ervaren. Het is immers niet voor niks dat de #Freethenipple beweging al zoveel jaren actief is. En het misverstand dat vrouwentepels minder rechten hebben dan mannentepels gaat nog veel verder dan een religie, een zelfbeeld of een angst voor foto’s zonder toestemming. Nee het is bijna een vorm indoctrinatie door mensen al op jonge leeftijd een zogenaamd verschil tussen de tepels aan te leren. Kijk maar naar de zwembaden en stranden. Meisjes van 2,3,4 jaar oud al met een bikini topje. En tuurlijk snap ik dat het er schattig uit kan zien, maar een functie heeft het totaal nog niet. De kinderen zijn er totaal niet mee bezig, de tepels hebben ook nog niet de werkende functie waar ze voor bedoeld zijn, namelijk het voeden van je kroost en het enige wat je er dus eigenlijk mee doet, is een verschil tussen man en vrouw creëren, aanleren en behouden. Terwijl als je het weg laat, de kinderen er niks anders om zullen spelen met vriendjes en vriendinnetjes, meer zelfvertrouwen ( en beter zelfbeeld ) zullen hebben in de loop der jaren en de kans op volledige gelijkheid zal ook toenemen. Althans… dat is wat ik met mijn bescheiden wijsheid verwacht.

Wat het ook is, uiteindelijk gaat het er om dat iedereen moet kunnen doen wat voor hunzelf goed voelt. Of dat nou een bikini, burkini, topless of naakt is, het zou anno 2018 toch eindelijk wel eens mogelijk moeten zijn om jezelf te kunnen zijn. Leven en laten leven mensen.

Standaard