Deel 19: Intens familiegeluk.

En toen was je daar. Lieve kleine Jordynn. Na 41 weekjes veilig bij mama in de buik, vond je het tijd om buiten een kijkje te nemen. En je hebt er je tijd voor genomen.

Het begon allemaal vrijdagavond, 5 oktober, iets na 7 uur. Je grote broer Jaxson zat lekker onder de douche te spelen. En terwijl papa en mama op hem zaten te wachten, gaf jij al duidelijke signalen aan mama dat je er genoeg van had. De weeën begonnen. Toen er op ten duur genoeg tussentijd was tussen de weeën belde ik met de verloskundige, of ze even wilde komen kijken. Scheelt dat ze dichtbij woont en dus al met een kleine 10 minuutjes voor de deur stond. Helaas was de ontsluiting nog maar 2 tot 3 centimeter en kon ze dus niks anders dan huiswaarts keren afwachten en hoe het verdere verloop zou zijn.

Ook al ben je papa’s 3e kindje, dit moment blijft uniek en bijzonder.

Totdat we de volgende ochtend rond 11 uur te horen kregen dat Santana eindelijk 4 á 5 centimeter ontsluiting had en er dus door de verloskundige zelf vliezen gebroken mochten worden. En iets daarna stond even ons wereldje stil…. het vruchtwater was niet helder. Jordynn had er in gepoept. Elke mogelijkheid op een thuisbevalling was verkeken, we moesten per direct naar het ziekenhuis in Sneek. Met eigen vervoer, want wachten op een ambulance duurde langer dan zelf het stuk rijden. Na een half uur durende autorit, die iets sneller ging als wettelijk toegestaan en iets hectischer dankzij een gillende vrouw die verging van de pijn door rugweeën, arriveerden we om 12:03 bij het ziekenhuis. Ik parkeerde de auto voor de hoofdingang, rende naar de receptie voor een rolstoel en holde daarna samen met iemand van de bewaking, vergezeld door een rolstoel, terug naar de auto. Daar kreeg Santana op dat moment net weer een weeënstorm en kon dus onmogelijk de auto uitkomen op dat moment. Een kleine 10 minuten duurde het voordat ik haar in de rolstoel gehesen had, waarop een zuster van de kraamafdeling haar vol gas richting de verloskamer op de 2e verdieping rende. Gevolgd door onze verloskundige, Santana haar ouders en ikzelf. Het mannetje van de bewaking parkeerde m’n auto.

Met de snelheid van het licht kwam Jordynn ter wereld.

En toen ging alles ineens heel snel. Santana ging op het bed liggen en kreeg eigenlijk direct al groen licht om te gaan persen. Met haar moeder aan haar linkerkant, ikzelf aan haar rechterkant en onze eigen verloskundige in het midden werd binnen 5 minuten Jordynn geboren om 12:24u. Gevolgd door een gigantische vloedgolf van vruchtwater, die niet iedereen heeft kunnen ontwijken haha. Jordynn werd gelijk bij Santana op de borst neergelegd en het duurde nog even voordat we het geruststellende geluid van haar gehuil hoorde. Ook was ze nogal paars omdat haar hoofdje al een tijdje buitenboord had gehangen, maar de wee was toen gestopt. Desalniettemin kwam alsnog dat huiltje en begon ze eigenlijk ook vrij vlot daarna al te drinken bij Santana. Toch bijzonder hoe die kleintjes altijd weten hoe het moet. De navelstreng heb ik zelf geknipt met onze eigen navelstrengschaar die ik met vaderdag had gekregen van Santana. Deze word nog gegraveerd met de gegevens van Jordynn.

De navelstreng was helemaal gedraaid als een wokkel. Dit was destijds bij Hanne en Jaxson niet zo.

Wat later kwam de kinderarts kijken bij Jordynn voor een grondige inspectie. Dit omdat we niet weten hoe lang de ontlasting al in het vruchtwater zat. Alles was gelukkig goed en we kregen te horen dat we diezelfde dag nog om 7 uur s’avonds weer naar huis mochten. Santana haar ouders zijn nog een tijdje gebleven en even later kwamen ook mijn ouders, samen met Jaxson, die ik al diezelfde ochtend voor de zekerheid had laten ophalen. Achteraf geen verkeerd idee geweest dus. Rond het eind van de middag heeft Santana nog lekker gedoucht, toen Jordynn sliep en vlak voor we naar huis gingen kwamen goede vrienden Johan en Lisa nog langs met hun kleine meid Gabrielle. Ze hebben ons nog geholpen met de spullen naar de auto brengen ( die ik inmiddels al gelokaliseerd had ) en toen konden we eindelijk naar huis, waar mijn ouders met Jaxson op ons zaten te wachten.

Zo’n klein baby’tje is wel heel interessant, aldus Jaxson.

En als je dan de volgende dag ziet hoe nieuwsgierig, maar vooral voorzichtig, Jaxson naar z’n kleine zusje is, dan kun je alleen maar trots en tot je oren verliefd zijn. Het is net alsof ik zijn grote zus Hanne weer zie, toen hij net geboren was. Zij komt trouwens aanstaande vrijdag haar nieuwe zusje bekijken, dus heel benieuwd hoe ze reageert nu ze ruim anderhalf jaar ouder is vergeleken met de vorige keer. Maar Hanne kennende komt dat vast goed want wat zit dat meisje toch vol liefde voor iedereen. En wat voel ik me gezegend met zoveel mensen om me heen, zoveel familie, die van me houd en waar ik van kan en mag houden. Die ik ” mijn ” mag noemen. En die ik nooit, maar dan ook nooit zal laten vallen.

Zo’n klein hummeltje kun je echt uren naar kijken.

Santana had trouwens de laatste paar weken van de zwangerschap nog weinig last van de depressie. Nu na de bevalling is die helemaal nergens meer te bekennen. We houden er rekening mee dat dat door de roze wolk komt, maar we genieten er 100% van dat ook zij weer wat meer van de dingen in haar leven kan genieten. Het is heerlijk om haar weer te zien stralen en lachen, gewoon om haar weer gelukkig te zien, zoals ik dat voor de depressie elke dag kon zien. Er gaat geen dag voorbij zonder tot op het bot van haar te houden en een intens gevoel van trots te voelen van hoe ze alles doorstaan heeft. Op en top vrouw en absoluut een powermommy.

Jordynn is geboren op 6 oktober 2018 om 12:24 uur in het Antonius Ziekenhuis in Sneek. Ze was 3960 gram en 51 centimeter.

Advertenties
Standaard

Deel 18: Naturisme en de promotie ervan. Hoe pak je het aan en wat kun je beter niet doen?

De wereld kennis laten maken met naturisme, het is iets wat ik inmiddels al weer zo’n 2,5 jaar doe. Tegenwoordig op kleinere schaal, dat wel, maar nog steeds met de zelfde passie als toen ik in 2016 begon.

Een kleine impressie van de landen waar 2Bare2Wear beschikbaar was.

Het begon allemaal met mijn webshops genaamd 2Bare2Wear. Omdat ik zelf geen leuke shirts kon vinden die naturisme gerelateerd waren begon ik ze zelf te ontwerpen. Bij toeval kwam ik erachter dat je vrij makkelijk een webshop kon opzetten en ik zag dat als een uitgelezen kans om de naam van het naturisme wat meer uit de taboesfeer te halen. Tevens werd het ook goed afgestoft door het wat moderner te maken met originele, catchy designs. De promotie ervan deed ik voornamelijk via twitter, geheel op eigen kracht en al snel werd het internationaal opgepikt. Om het taal- en valutatechnisch zo makkelijk mogelijk te laten verlopen, had ik binnen korte tijd 8 verschillende 2Bare2Wear webshops. Ik ben er nooit rijk van geworden, sterker nog het heeft me aardig wat geld gekost. Maar dat heeft mij nooit uitgemaakt, het ging immers om de promotie en dat doel werd goed bereikt. Regelmatig kreeg ik berichten van mensen, dat mijn producten hun hadden geholpen om aan hun privé omgeving duidelijk te maken wat hun lang verzwegen levensstijl was. Het ijs was gebroken voor ze en dat was precies wat ik probeerde te bereiken.

Bare Thoughts was mijn eerste echte blog. De aandacht was onverwacht groot.

Toen ik in augustus van dat zelfde jaar met mijn Engelstalige blog Bare Thoughts begon, werd al snel duidelijk dat de boodschap die ik probeerde te verspreiden, op die manier veel sneller ging dan met de webshops. Ik besloot de webshops te sluiten en alle aandacht op het blog te richten, om het naturisme volledig in mijn eigen woorden te promoten. Al snel werd het internationaal opgepikt, niet alleen door naturisten en geïnteresseerden, maar ook door grote naturisten federaties zoals die van Noord Amerika en Australië. Twee federaties met ontzettend veel volgers op twitter, waardoor Bare Thoughts in korte tijd explodeerde qua bezoekers en reacties. Sinds m’n trombose doe ik niks meer met Bare Thoughts, maar het aantal volgers op twitter groeit nog steeds. Het bezoekersaantal op WordPress staat inmiddels op 46,5 duizend bezoekers. Want ondanks dat ik er niks meer mee doe, heb ik wel besloten die blogs online te laten staan, zodat de boodschap niet verloren gaat. Dat Open & Bloot blijft bestaan is inmiddels wel duidelijk bij de lezers van dit blog, daar zal ik dus verder niet op ingaan. Wat ik wel kan melden, na een onlangs gehouden poll op twitter, is dat ik deze blogs in boekvorm ga bundelen als ik eenmaal op 25 delen zit. Een softcover met alle 25 delen, een hardcover ” Speciale Editie ” waar niet alleen alle originele foto’s bijgevoegd worden, maar ook het interview met Paul Kater van afgelopen zomer. Ook heb ik nog wat andere ideetjes voor die editie. En beide edities worden ook beschikbaar gemaakt als E-book. Voor ieder wat wils dus. Alle opbrengsten worden in nieuwe blogs gestoken, zodat Open & Bloot een langdurige toekomst staat te wachten, waarin ik jullie nóg meer enthousiast kan maken voor deze levensstijl!

Lauren Verster heeft wel vaker naturisme behandeld. Dit ging altijd op een respectvolle manier.

Ook ben ik, sinds ik het blog weer heb opgepakt, door diverse partijen benaderd. De NFN was daar de eerste van, iets waar ik van stond te kijken omdat ze in eerste instanties niks wilden weten van wat ik aan het opzetten was. Plus dat ik natuurlijk niet altijd super positief over ze ben geweest. Het feit dat ze binnenkort met mij om de tafel willen omdat en ik citeer: ” ze willen kijken wat ze voor mij kunnen betekenen “, is een groot compliment voor wat ik de afgelopen 2 jaar heb gedaan. Ik kijk dus ook zeer uit naar deze ontmoeting in Amersfoort. Een andere partij was een productieteam van Skyhigh TV die met een nieuw programma voor Lauren Verster bezig zijn. Ze hadden m’n blogs gelezen en wilden ons heel graag in het programma hebben. Na diverse positieve gesprekken was het zo goed als rond, alleen op het laatste moment heeft de NPO het hoogste woord genomen en het hele thema bloot geschrapt en vervangen voor het thema mode. Wellicht een tweede seizoen dan, ik blijf in ieder geval in hun systeem staan, dus de kans op extra promotie buiten het blog om loert nog steeds om de hoek. Uiteraard op mijn eigen unieke manier, in mijn eigen woorden, zoals je van mij gewend bent.

Één van de foto’s die ik destijds voor Bare Thoughts gebruikte.

Lijkt het je nou leuk om ook online naturisme te promoten, hou dan wel rekening met een paar dingen. Als je besluit om net als wij eigen foto’s te gebruiken, zorg dan dat je geen foto’s zonder hoofd gebruikt. Dit geeft namelijk het idee dat naturisme heel erg op alles onder de nek gericht is, terwijl dat uiteraard niet zo is. Sta voor de levensstijl die je wil promoten met vol vertrouwen en zonder schaamte. Wil je echt niet herkend worden gebruik dan geen persoonlijke foto’s, maar zoek gepaste foto’s op internet en gebruik bronvermelding. Maar ook met foto’s van het internet is het belangrijk dat je goed je bronnen checkt. Dit kan heel makkelijk met omgekeerde image search, zodat je zeker kunt weten dat de foto’s die je gebruikt, niet van één of andere schimmige pornosite af komen. Het zou toch vervelend zijn als je lezers al na heel simpel research doen een link gaan leggen tussen naturisme en seks. Voor de rest is het vooral heel veel promoten op social media, het komt dus zeker niet vanzelf aanwaaien. Al gaat het na de interesse van wat federaties wel een stuk sneller haha.

Een aflevering uit de snel stopgezette online Comic die we hadden bedacht.

En voor de rest het belangrijkste: Schrijf alleen als je ook echt iets te melden hebt. Als er echt inspiratie en zin is en maak niet de fout die ik gemaakt heb toen ik een online Comic begon. Toen beloofde ik de lezers elke maand een nieuwe aflevering, waardoor het zo geforceerd werd door een zelf opgelegde deadline, dat de inspiratie slonk en het echt een gevalletje van moeten werd. De bult inspiratie die Santana en ik aan het begin van de serie hadden qua verhaallijn en foto’s, was dus al zo snel verpest daardoor, dat ik al na een paar afleveringen de stekker eruit trok. Zorg er dus voor dat je altijd plezier hebt in wat je doet. Des te beter komt je boodschap over. Veel succes, voor degene die het ook willen proberen. Zo niet, dan zie ik jullie in deel 19 weer terug, want ik ga door!

Standaard

Deel 17: Het zware leven van een naturist.

De meeste mensen kennen mij als iemand die vol enthousiasme over naturisme spreekt. Vooral als er specifiek naar gevraagd word. In deze blogserie is dat eigenlijk niet anders. Jullie zijn hier immers bewust gekomen, het beste wat ik dan kan doen, is het op z’n minst een beetje goed verkopen. ” Maar Harmen, is het dan allemaal rozengeur en maneschijn? ” hoor ik je denken. En het liefste zou ik nu ja zeggen, maar ik zou geen Nederlander zijn als ik niks te klagen had. Want ook wij als naturist lopen tegen dingetjes aan, waar je misschien in eerste instantie niet bij stilstaat. Tijd om die eens te bespreken.

Levendige straat? Zorg dat je zicht naar binnen kunt beperken.

Zo moet je als naturist bijvoorbeeld beseffen dat we op deze wereld een minderheid zijn en dat niet iedereen op onze levensstijl zit te wachten. Nu mogen we in een land als Nederland niet echt klagen hoor. Er zijn zat mogelijkheden op recreatiegebied om onze levensstijl uit te oefenen. Maar als je thuis ook graag die blote manier van leven doorzet, zul je toch rekening moeten houden met je directe omgeving. En dan niet alleen je buren, maar ook de openbare weg. Opzich kom je met logisch nadenken en het goed inlezen van artikel 430a, die compleet beschrijft wat wel en niet mag wat betreft bloot in het openbaar, al een heel eind. Ik hou zelf altijd als maatstaf dat ik het niemand wil opdringen. En me dan dus aanpas aan de meerderheid of een gepaste oplossing zoek.

Bedankt Jaxson, voor een wijze levensles.

En dan zijn er ook nog onvoorziene omstandigheden. Het was een paar weken nadat ik weer thuis kwam uit het ziekenhuis. Santana en ik stonden even in de achtertuin terwijl Jaxson binnen was. Zoals altijd komt ie dan even bij de deur staan zwaaien. Op een gegeven moment slaagde hij er echter in om de onderste haak van de achterdeur er op te doen. En toen waren we dus allebei buitengesloten, bloot, met een kind van amper 1 alleen in huis. Zoals je zonet hebt kunnen lezen konden we ook niet als ” de normale mens ” even omlopen en proberen de voordeur via de brievenbus open te maken. Een sleutel hadden we immers niet op zak want ja… geen zakken. Dit was nog redelijk recent na t hele trombose verhaal en ik kreeg toen redelijk makkelijk paniekaanvallen. En hoewel ze eerst in de veilige omgeving van het ziekenhuis waren, kreeg ik er nu 1 in de achtertuin. Simpelweg omdat ik niet wist wat ik moest doen. Eerst probeerde ik uit alle macht de deur open te trekken maar dat lukte niet. Uiteindelijk heb ik de deur zodanig open kunnen trekken dat we er een hark tussen hebben kunnen krijgen. Daarna heb ik die als hefboom gebruikt om de deur te forceren, met bovenstaande foto als eindresultaat. We konden weer naar binnen. En de deur? Die word binnenkort toch vervangen aangezien we overal kunststof laten plaatsen. Een enge maar duidelijke levensles was geleerd.

Helaas is het klimaat in Nederland niet altijd aangenaam.

Wat we ook niet moeten vergeten, is dat kleding voornamelijk bedacht is als bescherming tegen de kou. Dat begon al lang geleden met berenvellen die ze van hun avondeten afhaalden, tot de kleding die je vandaag de dag ziet. En als je bloot bent merk je nou eenmaal eerder dat je omgeving afkoelt. Daarom zie je op naturistencampings in het voor- en na seizoen dat sommige naturisten tegen het begin van de avond een handdoek omslaan of wat kleding aan doen. Want hoewel de naturist graag bloot is, het is géén must. Het belangrijkste is dat het aangenaam is. Rillend van de kou blijven zitten, puur en alleen om het bloot zijn, zou dus totaal niet logisch zijn. En gezond ook niet echt. Ik merk zelf dat ik het ,na de extreme hitte van afgelopen zomer, nu veel sneller koud heb s’ochtends en s’avonds. Sterker nog, ik heb al een paar nachten tijdens m’n werk al een muts op gehad. En dan is het nog maar 7,5 graden boven nul. Dat belooft wat voor de winter!

Gelukkig kwam deze bacon uit de oven. Een koekenpan maakt het al veel meer een uitdaging!

En als afsluiter wilde ik het nog hebben over misschien wel 1 van de grootste vijanden van de naturist: Bacon. Hoewel de allereerste naturisten vegetarisch waren ( en sommige diehard naturisten zijn dat nog steeds ), eten de meeste hedendaagse naturisten gewoon vlees. En al zie je in het begin daar niet echt problemen in, in de praktijk loop je toch tegen een paar dingetjes aan. Hete spetters uit een pan bijvoorbeeld. En wat kan beter spetteren in een pan dan bacon? Ikzelf heb me tijdens het koken al meerdere keren gebrand. Of dat nu bacon is, heet water, frituurvet, ei of iets anders, het heeft het altijd op mij gemunt. Misschien komt dat ook omdat ik 2 linkerhanden heb, maar het feit dat ik op het moment van koken bloot ben, zal toch de grootste rol spelen. Misschien toch maar eens wat vaker een schort gaan dragen… of kookles nemen!

Standaard

Deel 16: Het topless geneuzel is weer begonnen. Komkommertijd, of is er echt een verandering gaande deze keer?

Na een warme ( zeg maar bloedhete ) zomer als die van dit jaar, is wederom de discussie over topless zonnen aangewakkerd. Hoewel er normaal gesproken, afgezien van mooi weer, niet echt een goede reden voor die discussie is, is het dit jaar toch een beetje anders. Het begon allemaal met een tweet van Marieke van der Kruijs toen ze niet topless mocht zonnen bij recreatiebad ” De ijzeren man “. Een gigantische discussie ontstond op twitter en het werd al gauw duidelijk dat er, wat dit onderwerp betreft, nog steeds twee kampen zijn, die lijnrecht tegenover elkaar staan.

Marieke van der Kruijs. Bron: ad.nl, Copyright: Marc Bolsius

Volgens Christine Kouman, directrice van de NFN, komt dit grotendeels door social media en het zelfbeeld dat vrouwen tegenwoordig van hunzelf hebben. Ook hoor je dat de invloed van andere culturen ( als mensen dit zeggen bedoelen ze in 99% van de gevallen puur en alleen de islam ) een reden is voor deze oprukkende preutsheid. Ikzelf heb daar mijn twijfels over, al zal ik niet ontkennen dat beide voorbeelden ongetwijfeld een rol zullen spelen in de hele kwestie. Nee, persoonlijk denk ik dat de opmars van smartphones de grootste boosdoener is. Het is tegenwoordig zo makkelijk om maar van iedereen een foto te maken, dat mensen een stuk schuwer en voorzichtiger worden. Want voor je het weet sta je in alle glorie op internet, of het nou een grote internationale voyeurssite is, of een simpele Nederlandse site als dumpert, waar iedereen maar op kan knallen wat ie wil. En als je dan al een aantal jaar leest dat jeugd, maar ook volwassenen, met naaktfoto’s worden gechanteerd, dan snap ik dat de meeste vrouwen dat topje aanlaten.

Santana in onze eigen achtertuin.

Maar ik denk ook dat het een gevoelsdingetje is voor vrouwen. Dit zie ik bijvoorbeeld bij Santana. Ze heeft totaal geen problemen met haar lichaam ontbloten, ze draait immers nu al een kleine 2 jaar mee in het naturisme en is samen met mij al op meerdere locaties geweest. Ook heeft ze zich samen met mij volledig bloot gegeven in onze blogs. Bang om bloot gezien te worden is ze dus niet. Ook niet online, maar dan wel op onze voorwaarden en met onze kennis ervan. Maar op een gewoon strand, of in een gewoon zwembad, haar topje uitdoen? Nee hoor. Dat voelt simpelweg niet fijn voor d’r. Dit doet ze dus ook niet. En of dat nou komt omdat de massa een topje draagt, omdat er een andere sfeer is dan op naaktstranden ( wij vinden die namelijk veel ontspannender dan textielstranden ), of omdat het simpelweg een mode dingetje is, dat doet er allemaal niet toe. Uiteindelijk moet je doen wat goed voelt. Met alles eigenlijk, maar met dit onderwerp zeker.

Volgens de Facebook-voorwaarden kun je voor de linker foto in de “ Facebook-gevangenis “ belanden, terwijl met de foto rechts niks mis is volgens hun.

Wat ook een grote boosdoener in de hele kwestie is, is natuurlijk dat vrouwentepels nog steeds als iets schokkends worden ervaren. Het is immers niet voor niks dat de #Freethenipple beweging al zoveel jaren actief is. En het misverstand dat vrouwentepels minder rechten hebben dan mannentepels gaat nog veel verder dan een religie, een zelfbeeld of een angst voor foto’s zonder toestemming. Nee het is bijna een vorm indoctrinatie door mensen al op jonge leeftijd een zogenaamd verschil tussen de tepels aan te leren. Kijk maar naar de zwembaden en stranden. Meisjes van 2,3,4 jaar oud al met een bikini topje. En tuurlijk snap ik dat het er schattig uit kan zien, maar een functie heeft het totaal nog niet. De kinderen zijn er totaal niet mee bezig, de tepels hebben ook nog niet de werkende functie waar ze voor bedoeld zijn, namelijk het voeden van je kroost en het enige wat je er dus eigenlijk mee doet, is een verschil tussen man en vrouw creëren, aanleren en behouden. Terwijl als je het weg laat, de kinderen er niks anders om zullen spelen met vriendjes en vriendinnetjes, meer zelfvertrouwen ( en beter zelfbeeld ) zullen hebben in de loop der jaren en de kans op volledige gelijkheid zal ook toenemen. Althans… dat is wat ik met mijn bescheiden wijsheid verwacht.

Wat het ook is, uiteindelijk gaat het er om dat iedereen moet kunnen doen wat voor hunzelf goed voelt. Of dat nou een bikini, burkini, topless of naakt is, het zou anno 2018 toch eindelijk wel eens mogelijk moeten zijn om jezelf te kunnen zijn. Leven en laten leven mensen.

Standaard

Deel 15: Daar zijn we weer, terug van weggeweest!

Zo mensen, dat heeft even geduurd he? Mijn laatste blog was op 14 maart en leek in eerste instantie ook mijn laatste. Wat er in de tussentijd is gebeurt, kun je teruglezen in het interview dat ik heb gegeven aan Paul Kater, bekend auteur en collega-blogger uit het Brabantse Cuijk.

Paul en ik op het strandje van Flevonatuur.

M’n vaste lezers zal ook opvallen dat ik wat heb veranderd aan de opmaak van dit blog. Waar ik voorheen voornamelijk tekst had en aan het einde een foto die op het onderwerp aansloot, heb ik nu gekozen voor de opmaak van m’n Engelstalige blog Bare Thoughts. Destijds wilde ik dat verschillend hebben, om een duidelijk onderscheid te houden tussen beide blogs, maar omdat ik wel definitief met dat blog ben gestopt, leek het me een uitgelezen kans om dit over te nemen bij Open & Bloot. Uiteraard blijft de Engelstalige wel gewoon online staan.

Maar genoeg geneuzel over de blogs, hoe gaat het nu met ons? Naar omstandigheden goed. Santana zit nu op 32 weken zwangerschap en heeft duidelijk last van de bizarre hitte van de afgelopen weken. En niet alleen zij, want omdat ik nachtdiensten draai en daarom dus overdag op een slaapkamer moet slapen die op het zuiden ligt, is het ook voor mezelf een vrij vermoeiende tijd. Afgelopen week heb ik op aanraden van Santana in de achtertuin geslapen en dat is zo goed bevallen, dat ik dit in extreme gevallen zeker vaker zal doen!

Gewapend met kussens als matras, was het prima te doen in de achtertuin.

En ja, die tuin. Wat een verademing is dat geworden. De mensen die ons persoonlijk kennen, of ons op Facebook hebben, weten dat het jarenlang een oncontroleerbare wildernis was. Geen tuin waar je lekker in kon relaxen en al helemaal geen tuin waar de kinderen lekker in konden spelen. Ook daar hebben we in de tussentijd verandering in gebracht, uiteraard met de hulp van vrienden en familie in verband met onze lichamelijke situaties. De tuin is compleet gestript van z’n toplaag, er is ruim 5 kuub zand in gegaan en het is bestraat met mooie antraciet tegels van 100×50 cm. Ook hebben we een paar dagen later zelf nog met grasmatten een mooi speelveldje voor de kinderen aangelegd ( hetzelfde veldje waar ik afgelopen week op lag te slapen ). Op marktplaats hadden we nog een mooie lounge gevonden, waarmee we het sowieso deze zomer kunnen uithouden, dus al met al een geslaagd project. Nu de voortuin nog, helaas met minder hulp, maar ik heb geen haast dus wat me vandaag niet meer lukt, kan altijd morgen nog.

Met twee keer per dag sproeien, groeide het gras ontiegelijk snel.

Nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen was de behoefte om m’n dagen bloot door te brengen vrij laag. Iets wat ik eigenlijk nog steeds niet snap omdat ik het naturisme altijd als iets heb ervaren waar de woorden bevrijdend en ontspannend het meest bij in de buurt komen qua verwoorden. Met het geloof dat het vanzelf wel weer zou aanwakkeren, heb ik die situatie toen geaccepteerd. En inderdaad, de laatste tijden begin ik het weer volop op te pakken. Ik vermoed zelf dat het komt door m’n gesprek op 3fm ( wat terug te luisteren is op de Facebookpagina van Open & Bloot ) met nacht-dj Tannaz, m’n interview met Paul en afgelopen editie van Natupop. Van alle jaren overigens de meest droge editie die ik zelf heb mogen meemaken, want wat hebben we een paar jaar pech gehad met het weer tijdens Natupop. Ook de nieuwe tuin zal ongetwijfeld een rol hebben gespeeld in het terugbrengen van mijn geliefde levensstijl. Wat het ook mag zijn, 1 ding is duidelijk: we zijn terug!

REMINDER: Besef goed dat, ook al is dit blog positief geschreven, het absoluut géén makkelijke periode is geweest en dat zowel Santana als ik zelf er nog lang niet zijn. Ik zit nog steeds niet op het maximale kunnen van mijn conditie zoals die voor mijn trombose was en Santana is door alles van de afgelopen 2 jaar ( mijn vermeende Crohn tijdens de zwangerschap van Jaxson, wat later geen Crohn bleek te zijn, de hartproblemen van haar vader aan het eind van 2016, de laatste weken zwangerschap van Jaxson waar hij heel weinig in bewoog, de miskraam in december van vorig jaar en mijn ziektebeeld in maart van dit jaar ) in een depressie gekomen.

Negeer niet de signalen die je lichaam je geeft. Het is deels te danken aan het duidelijk doorgeven van mijn klachten en het out of the box denken van mijn artsen dat mijn trombose ontdekt werd. Het had heel makkelijk gemist kunnen worden en in dat geval was ik er nu niet meer geweest. Onderschat ook niet de effecten van een depressie. Er heerst nog steeds een taboe op, wat eigenlijk niet zou mogen. Depressies bestaan en zijn echter dan je denkt. Denk je een depressie te hebben of vermoed je dat je partner of iemand anders een depressie heeft, schakel tijdig hulp in of doe de depressie test online bij Lentis. En bovenal, blijf goed communiceren met de mensen in je naaste omgeving. De communicatie en de liefde en affectie die tussen Santana en mij zit, is op zo’n niveau dat we nog steeds met volle moed de komende tijd tegemoet gaan, maar ik ben me er van bewust dat als 1 van die factoren zou wegvallen, het al een stuk lastiger zou worden. Pas goed op jezelf en ik spreek jullie gauw weer in een nieuw blog.

Standaard

Het einde van m’n blogs

Ja je leest het goed. Ik stop met de blogs. Niet vanwege druk van buitenaf, niet omdat ik de levensstijl niet meer uitdraag. Nee om medische redenen. Ik ben gister met meerdere klachten opgenomen in het ziekenhuis en vandaag werd na een ct scan duidelijk dat ik in beide longen zware trombose heb en dat het zeer kantje boord was. Voor mij reden genoeg om te kiezen voor het leven leven, in plaats van het leven documenteren. Bedankt voor alle positieve reacties die ik vanaf het begin heb gekregen, maar Open & Bloot stopt per direct hier. Bedankt

Standaard