Blog

Deel 39: Kan clothing optional de oplossing zijn voor de acceptatie van het blote lichaam?

Afgelopen zaterdag kreeg ik een, best wel, interessante mail van Jo uit België die mij nog maar eens een keertje goed liet nadenken over het hele clothing optional gebeuren. Hier is wat hij mij schreef:

Dag Harmen,

Van in mijn tienerjaren al heb ik naturistische sympathieën, mijn echtgenote echter niet. Ze heeft er absoluut geen probleem mee dat ik bloot ben of dat anderen mij bloot zouden zien, ze respecteert me in mijn keuze. Maar voor zichzelf wil ze haar lichaam niet blootgeven aan anderen. Ook deze keuze moeten we respecteren.
Blijkbaar wordt bij naturistische verenigingen, domeinen en activiteiten meestal verwacht dat iedereen naakt is, waardoor dit voor ons niet mogelijk is. Ook in publieke sauna’s (althans in België) is ofwel badpak voor iedereen verboden ofwel voor iedereen verplicht. Alleen gaan is geen optie, als koppel willen we samen op vakantie en op uitstap. 
Ik neem aan dat er heel wat koppels zoals wij zijn. Kan je eens een blog schrijven over waarom gemengde (naturist en niet-naturist) koppels zo weinig getolereerd worden bij naturistische activiteiten en er voor hen nauwelijks mogelijkheden zijn? En welke mogelijkheden er wel zijn voor hen?

Groeten,
Jo.”

Een hele interessante vraag die ik graag zelf nog uitbouw naar de titel van dit deel, namelijk of het ook zou kunnen bijdragen aan de acceptatie van bloot, maar ook de acceptatie van bepaalde kledij, als clothing optional een meer sociaal gedragen ding zou zijn. Want júíst met clothing optional zou iedereen zichzelf kunnen zijn. Enige struikelblok? Waarschijnlijk dat iemand weer ergens aanstoot aan neemt en begint te klagen. Of het is té bloot, zoals wij naturisten graag zouden rondlopen, of het is té gekleed, zoals sommige aanhangers van bijvoorbeeld de islam willen.

Het strand van Vlieland is een perfect voorbeeld van clothing optional, zoals je op de achtergrond kunt zien.

En het begint natuurlijk al met beschikbare locaties. Voor Jo, die uit België komt, is het al moeilijk om een blootlocatie te vinden, laat staan een locatie waar beide is toegestaan. In dat opzicht is het in Nederland al een stuk ruimer qua keus op het gebied van blootrecreatie. Maar ook hier is clothing optional best nog moeilijk te vinden. Dus wat voor opties blijven er dan nog over? Naar mijn mening genoeg, het is gewoon een kwestie van even logisch nadenken. Of ja… logisch nadenken… de opties waar ik nu mee kom zijn eerder opties die je heel makkelijk vergeet. De eerste is voor zover ik weet alleen mogelijk in Nederland dankzij artikel 430a. De tweede optie zou je ook in België kunnen toepassen in Bredene. Wat betreft optie 1: Zoals jullie wellicht nog kunnen herinneren ben ik een tijdje geleden met Maikel wezen blootwandelen in een bos vlakbij Zeewolde. Artikel 430a maakt het heel makkelijk om legaal in Nederland blote wandelingen te houden. En aangezien dit gewoon openbaar terrein is en niet bijvoorbeeld, een afgesloten naturistisch verenigingsterrein, zijn er op wat kleine haken en ogen na geen kledingvoorschriften. Op deze manier zou je dus gezellig samen een wandeling kunnen maken. De ene bloot, de ander gekleed.

Hier kan nog prima een gekleed iemand bij lopen.

En dan heb je nog de tweede optie, de naaktstranden langs de kust. Kijk, het is helaas niet overal zo geweldig als op Vlieland, waar praktisch het hele strand clothing optional is, alleen het bewaakte gedeelte is bloot niet toegestaan. Maar als je kijkt naar de indelingen van textiel en bloot langs de rest van de kust, dan zul je zien dat daar ook weer genoeg opties zijn om alsnog samen van een dagje strand te genieten. Het is namelijk niet zo dat de naaktstranden helemaal achteraf in een verdomhoekje liggen. Nee de naaktstranden zijn gewoon een X aantal vierkante meter, aangegeven met borden, tússen de textielstranden in. Regelmatige bezoekers zullen dat ongetwijfeld weten, aangezien er altijd textielmensen over het naaktstrand lopen om van het ene textielgedeelte naar het andere textielgedeelte te lopen. Dus wat doe je dan als je een stelletje bent waarvan er maar eentje bloot wil gaan? Je gaat precies op de grens liggen. Jawel, waar de borden aangeven dat het naaktstrand begint. De blote persoon legt z’n handdoek aan de ene kant van de paal, de aangeklede persoon legt de handdoek aan de andere kant. En zo kun je toch nog samen van een dagje strand genieten, ieder op een manier die voor hem of haar het fijnste is.

Het Noordzeestrand biedt genoeg mogelijkheden voor gemixte koppels.

Maar dat brengt ons wel terug naar de hoofdvraag van dit blog. Helpt clothing optional in de acceptatie van het blote lichaam? En dan zowel op kleine schaal, zoals in een relatie, maar ook op grote schaal zoals op maatschappelijk vlak. Ik heb deze vraag een aantal dagen geleden op de social media kanalen van Open & Bloot geplaatst en ik moet zeggen dat de reacties er op niet super positief zijn. En als naturisten er al niet positief over zijn, dan is de kans zeer klein dat textielmensen dat wel zijn. Onder andere de angst dat naaktstranden worden overgenomen door textielmensen werd genoemd, maar ook de vrees dat het een hoop gluurders en ander gespuis zal aantrekken. Begrijpelijke angsten en ik vrees dat er ook een kern van waarheid in zit. Dat dit systeem toevallig hartstikke goed werkt op Vlieland, zegt nog niet dat de rest van Nederland klaar is voor het clothing optional concept. Er zijn simpelweg te veel factoren om rekening mee te houden. Bovendien heeft Vlieland iets magisch en rustgevends over je, waardoor het denk ik automatisch wat minder schokkend is als je ineens met een bloot iemand word geconfronteerd op het strand. Zouden ze dit op het vaste land ook willen invoeren, dan zal dat gepaard moeten gaan met extra handhaving van de overheid en meer wederzijds respect tussen mensen, wat tegenwoordig simpelweg heel ver te zoeken is. Er is dus nog steeds een lange weg te gaan.

Advertenties
Standaard
Blog

Deel 38: Een kort maar krachtig bezoekje aan naaktstrand de Potten in Sneek.

Wauw, de Potten in Sneek. Ja mensen, dit strandje brengt wat nostalgie naar boven. Van een giechelende puber die aapjes ging kijken, naar het begin van m’n leven als naturist. Want 11 á 12 jaar geleden kwam ik hier regelmatig. Reden genoeg om op, waarschijnlijk de laatste mooie zomerdag, er nog eens naar toe te gaan en te kijken of de herinneringen nog steeds zo dichtbij de werkelijkheid staan. En ja… dan kom je er achter hoeveel er eigenlijk veranderd is in 12 jaar. Niet zozeer aan het terrein, afgezien van een paar nieuwe boompjes op het grote veld, een ontbrekend ” naaktstrand-bord ” ( NFN, fix dat even aub ) en een kabelbaan waar je aan kunt waterskiën, nee ik bedoel eigenlijk meer wat er in m’n eigen leven veranderd is. En hoeveel invloed dat heeft op de beleving van een locatie. Dit blog zal ik proberen uit te leggen wat ik daar precies mee bedoel.

Een deel van het grote veld.

Kijk, toen ik begon met het naturisme, was ik een 18 jarige vrijgezelle jongen die dacht dat hij onsterfelijk was. Slechts een paar jaar daarvoor zat ik nog gebouwen via regenpijpen te beklimmen met, destijds, m’n beste vriend. Maar goed, dat terzijde. Wat ik hier vooral mee probeer aan te geven, is dat ik toentertijd heel anders keek naar hoogtes, gevaar, eventuele gevolgen van acties, etc. Waarschijnlijk zijn daarom de herinneringen ook zo episch, omdat ik het destijds ook echt zo heb ervaren. Maar dat ik het vandaag de dag door de ogen van een papa zou bekijken had ik niet verwacht. En dat het m’n complete beleving van het strandje zou beïnvloeden al helemaal niet! Het begon namelijk al bij het grote veld op het blootgedeelte. Normaal gesproken was het handdoek neerleggen en zitten maar. Maar vandaag de dag zit je gelijk het hele terrein te scannen op schaduw vanwege de kinderen. En het was echt lekker warm, met een aardig sterk zonnetje, dus die gezochte schaduw zou ook zeker geen overbodige luxe zijn.

Ons plekje op het kleinere veldje, vlak voor vertrek.

En die schaduw vonden we dus uiteindelijk op het kleinere veldje, waar overigens de meeste mensen waren. Dat zou ook met de indeling van het terrein te maken kunnen hebben. Bij het grotere veld ben je namelijk zichtbaar vanaf het wandelpad ( dat ook doorloopt naar het textiel gedeelte ), bij het kleinere veld niet. En wat betreft die bezoekers is er eigenlijk vrij weinig veranderd in 12 jaar. Er is, naar mijn mening, een goede man/vrouw verdeling. Niet dat mij dat iets boeit, ik praat met iedereen, maar er zijn mensen die er wel waarde aan hechten. En aan het contact tussen sommige bezoekers kun je ook echt merken dat het strandje in Sneek wel degelijk vaste bezoekers heeft. Naast ons zat een hele vriendelijke man waar Jordynn steeds contact mee zocht. Hij reageerde gelukkig heel gezellig en ik kreeg niet de indruk dat hij zich ergerde aan de kinderen. Ook kon hij vertellen dat de waterski-kabelbaan nu in z’n tweede seizoen zit en ongeveer €25 per uur kost. Altijd handig om te weten als je sportief aangelegd bent of gewoon van zulke dingen houd. Ook een handig feitje: het waterskiën mag niet bloot haha.

Vlak voor vertrek gingen we nog wat foto’s voor social media maken. Dit was de aanloop van de springfoto.

Omdat het zo warm was, besloot ik met Jaxson wat te gaan zwemmen. En dat was het moment dat de werkelijkheid anders bleek dan de herinnering. Of dat op z’n minst de focus nu op andere dingen ligt. Nu viel in 1 keer op dat je nergens, zoals bij het textielgedeelte, gewoon het water in kon lopen. Nee, bij het blootgedeelte heb je alleen een paar steigers met een trapje. Voor de rest heb je namelijk alleen een walbescherming, waar je opzich wel in en uit het water zou kunnen, maar wat als kind al een stuk uitdagender zou zijn. Ik zou het sowieso niet echt aanraden vanwege de bodem waar ik best wel wat scherpe dingetjes voelde, later bleek ik ook een snee aan de onderkant van m’n teen te hebben. Wat het bezoek met kinderen ook bemoeilijkte was het feit dat het water vrij snel diep is. Zoals je ziet op de foto hierboven, loopt de steiger helemaal niet ver van de wal af. Toch was het voor mij onmogelijk om bij het trapje op de bodem te staan. Jaxson aanpakken was dus best een uitdaging, niet alleen vanwege de diepte maar ook het feit dat hij door z’n enthousiasme ineens niet meer zo goed kon luisteren naar papa haha.

Toch nog gelukt en wat vond hij het fijn!

Dus wat is dan de eindconclusie vraag je je af? Nou in feite is er echt niks mis met dit strandje. Het is allemaal gras, dus ideaal voor de mensen die niet van zand houden. Er hangt een ontspannen sfeer en je voelt je vrij vlot welkom. Er zijn verder niet echt voorzieningen qua toiletten, maar volgens mij zijn die er wel op het textielgedeelte. Echt helemaal aan je lot overgelaten ben je dus niet. Maar als je net als ons een jong gezin bent, zou ik toch aanraden om een ander strand op te zoeken. Puur uit praktisch oogpunt, het kiezelpad is op dit moment zo aangelegd dat het echt een hel is om er met een wandelwagen of buggy doorheen te moeten ploegen, maar ook vanuit het veiligheid oogpunt, er kan gewoon téveel fout gaan als je even een seconde niet op let en je kind richting het water verdwijnt. Ook in de bosjes zitten een hoop bramenstruiken met doorns, die het verblijf van je kind toch met een mineur kunnen doen aflopen.

De springfoto.

Maar als je verder niks met kinderen te maken hebt en dus gewoon een volwassen man of vrouw bent die heerlijk ontspannen van het zonnetje wil genieten, dan is de Potten in Sneek een absolute aanrader. Al heb ik wel van meerdere bezoekers gehoord, toentertijd maar ook nu, dat het strandje rond zonsondergang bezoekers krijgt met een iets ander motief dan alleen maar bloot recreëren. Je bent gewaarschuwd dus, hopelijk zal daar toch iets meer op gehandhaaft worden. Meer informatie wat betreft route naar het strand, parkeren ( wat overigens gratis is ) en andere dingen kun je vinden op http://www.naaktstrandje.nl en dan onder het kopje Friesland zoeken naar de Potten in Sneek.

Ik spreek jullie gauw weer.

Standaard
Blog, Update

Deel 37: Een zomerupdate uit Emmeloord.

Het is alweer een kleine maand geleden dat er een blog verscheen op Open & Bloot. En dat heeft uiteraard een reden. En nee, dat is niet omdat ik Open & Bloot wil laten doodbloeden of omdat we geen naturist meer zijn. In tegendeel zelfs. Het is meer dat we simpelweg te druk geweest zijn.

Inmiddels werk ik weer volledig.

De grootste boosdoener is eigenlijk wel m’n depressie en het traject wat ik daarmee ben aangegaan. Nadat m’n werkgever een extern bedrijf heeft aangeboden om over m’n depressie te praten is dat hele traject van start gegaan. Eerst via dat bedrijf, inmiddels via de praktijkbegeleidster van het GGZ via onze eigen huisarts. Dit is uiteraard heel confronterend en gaat echt diep tot de kern. Iets wat veel aandacht van mij eist, een hoop energie ook. Ik heb een zo’n 2 maanden op therapeutische basis gewerkt ( meerijden met collega’s ), omdat het simpelweg in m’n eentje niet meer vertrouwd was. Op slechte dagen kreeg ik hele erge tunnelvisie op de vrachtwagen en zat ik heel erg te dagdromen. Niet echt veilige factoren voor op de weg. Inmiddels werk ik alweer zo’n 3 weken alleen en dat gaat, afgezien van het feit dat ik nog niet op m’n oude werktempo zit, goed.

De ( tijdelijke ) overkapping in betere tijden.

Toen Hanne afgelopen juli 4 jaar werd hadden Santana en ik een overkapping gemaakt vanwege de hittegolf op dat moment. Afgezien van het feit dat dit eerste grote klusproject al bijna tot een scheiding leidde ( waarschijnlijk heel herkenbaar voor de meeste stellen ), kwam er ook nog een hoop gezeur bij kijken. Aan de ene kant een buurman die dacht dat dat allemaal zo niet kon, aan de andere kant de gemeente die vond dat het gebruikte materiaal niet bij het straatbeeld klopte en dat de veiligheid in het geding kwam. Gelukkig mochten we het in verband met de hitte nog even houden zoals het was en kon de gemeente de twijfels bij de buurman wegnemen na alles gemeten te hebben. Inmiddels is het zeil al kapot gescheurd in een storm, dus op zich had gemeente best goede punten haha. We hebben al in ons hoofd hoe we overkapping 2.0 willen hebben dus dat word het nieuwe project.

Aankomst Natupop.

Uiteraard zijn we ook, net als ieder jaar, weer naar Natupop geweest. Bloedjeheet, maar supergezellig. We hadden met een flink groepje afgesproken, waarvan de meeste na afloop bij ons bleven slapen. Geweldig om te zien hoe de bezoekersaantallen elk jaar weer groter worden. Het is trouwens niet zo dat ik helemaal niet meer geschreven heb. Ik ben namelijk ook aan mijn allereerste roman begonnen. Uiteraard weer met een naturistisch tintje en ik hoop daar binnenkort wat meer over te kunnen vertellen. Inmiddels zit ik op twee hoofdstukken. Goede vriendin Nicole ( die uit deel 29 van Open & Bloot ) doet de nacontrole en geeft opbouwende kritiek.

Henri en Willy zijn inmiddels met hun kinderen geëmigreerd.

Maar wat ons eigenlijk het meeste bezighield afgelopen maand, was het feit dat Henri en Willy ( eindelijk mag ik nu wel d’r echte naam hier gebruiken ) uit deel 31 geëmigreerd zijn naar Zweden. En dan niet zo zeer bezighield in dat we elke dag aan het helpen waren met inpakken, integendeel zelfs, maar meer emotioneel. Het besef dat hele belangrijke mensen in je leven ineens heel ver weg gaan wonen. Gelukkig gaan we begin oktober van dit jaar, na de verjaardag van Jordynn naar Zweden om hun nieuwe paleisje te bewonderen. Maar we missen ze nog elke dag, ondanks het digitale contact.

Santana en ik bij de nieuwe Lion King film in Emmeloord.

Dus nu weten jullie een beetje waarom het zo stil was. Binnenkort zal ik weer meer te melden hebben ( en daar ook de tijd voor hebben haha ).

Standaard
Update

Blootzwemmers Veendam hebben antwoord gekregen.

18 juni meldde ik hier dat er ontwikkelingen waren omtrent de entreeprijs voor het blootzwemmen in Veendam. Het zou voor de zwemmers verdubbelen, terwijl de sauna bezoekers er op vooruit zouden gaan. Er werd een petitie opgezet en inmiddels hebben de zwemmers antwoord gekregen. In onderstaande mail, die ik onlangs heb gekregen, kun je lezen wat dat antwoord is. Het is in ieder geval niet positief en ik denk dat een hoop zwemmers uit Friesland blij zijn dat het blootzwemmen in Joure erbij gekomen is.

Goedenavond,

Hierbij onder stuur ik het besluit toe van het nieuwe nudistenzwemmen seizoen 2019/2020 van het zwembad Tropiqua Veendam.

Vriendelijke groet,

De nudisten zwemmers

—————————————————————

Goedemorgen,

 

Bedankt voor uw email. Naar aanleiding van uw mail hebben we het nogmaals besproken. We hebben besloten om bij het tarief van € 10,00 te blijven.

 

We snappen dat deze prijsverhoging niet leuk is, maar we zijn wel genoodzaakt om dit te doen. We vinden het bedienen van deze doelgroep belangrijk, maar het moet voor ons ook rendabel zijn. We gaan deze avond apart open voor mensen die naakt willen recreëren, we hebben extra personeel die op zaterdagavond ook een toeslag krijgen. Het is voor ons onmogelijk om te controleren wie er wel en niet gebruik maken van de sauna op deze avond. We hebben daarom gekozen voor 1 tarief. Wel hebben we besloten om voor kinderen tot 18 jaar het normale tarief van € 5,95 te hanteren, zodat het voor gezinnen betaalbaar blijft.

 

Afgelopen 18 mei is er daarnaast een proef geweest met alleen naaktzwemmen zonder sauna. Deze avond gaan we zeker nog eens herhalen. Het tarief voor deze avond is € 7,50.

 

We hopen dat u begrip op kunt brengen voor deze keuzes en hopen u terug te zien op onze speciale avonden!

 

 

Hartelijke groet,

 

Joanne Boonstra

Bedrijfsleider Zwembad Tropiqua Veendam

Standaard
Blog

Deel 36: De blote billenwet. Artikel 430a uittesten in Horsterwold.

23 juni was het dan zover. De dag dat we mee zouden doen aan een bloot kunstproject* waarbij er in groepsverband foto’s werden gemaakt vanuit de lucht, doormiddel van een drone. Maar helaas… dit project heb ik een aantal weken daarvoor al afgezegd omdat ik het door de depressie niet meer zag zitten. Maar wat moet je dan als je onverwacht vrij hebt en het hartstikke mooi weer is? Al snel bood een oplossing zich aan. Een tijdje geleden had ik het met Maikel ( die van het blootzwemmen in Joure, zie Deel 25 ) over een blootwandeling in het bos. Iets wat is toegestaan in Nederland maar wat ik nog nooit gedaan had. Maikel had ook geen plannen dus de beslissing was gauw genomen. Wij zouden lekker wandelen, de dames zouden lekker thuis blijven bij de kinderen. Zo gezegd, zo gedaan, na de lunch zaten we in de auto richting Horsterwold, een natuurgebied waar Maikel al een keer eerder bloot had gewandeld. Hij had voor de zekerheid al op voorhand de politie en boswachter ingelicht over onze plannen, zodat ze wisten wat er loos was als er eventueel gebeld zou worden door voorbijgangers.

Na nog geen 5 minuten wandelen kwamen we al deze giga stapel boomstammen tegen.

Maar wat betreft voorbijgangers hebben we het eigenlijk vrij rustig gehad. Welgeteld 2 fietsers en die zeiden nog netjes goedemiddag ook. Al keek de vrouw niet superblij. Maar het blijft natuurlijk gissen of dat met ons adamskostuum te maken had. Zoals ik al zei wilde ik dit al een tijdje. Niet alleen omdat het mag, niet alleen omdat ik graag in de natuur ben, maar ook omdat ik heel graag artikel 430a wilde testen, ook wel bekend als hét naturistenartikel in het Nederlands wetboek. Dus als je naturist bent en graag wil weten wat je plichten maar vóóral je rechten zijn als naturist in Nederland, check dan zeker even bovenstaande link. Maar goed, terug naar de wandeling, voordat ik nog verder afdwaal. Na een kleine 50 minuten rijden waren we ter plaatse en hadden we de auto geparkeerd bij ” De Stille kern “, 1 van de vele ingangen van Horsterwold. We trokken onze kleren uit bij de auto en liepen richting het bos. Het eerste stuk hadden we nog een handdoek om, omdat je dan nog zichtbaar bent vanaf de openbare weg, maar toen die eenmaal uit het zicht was verdwenen de handdoeken al gauw in de tas van Maikel.

Jazeker, we hebben smakelijk gelachen om deze foto met de tas van Maikel.

Na een kleine 5 minuten kwamen we bij een gigantische stapel boomstammen en we waren het er allebei over eens dat dit een leuke unieke locatie is voor een paar foto’s. Op de terugweg is Maikel zelfs tot de hoogste boomstammen geklommen, dit kun je onderaan dit blog zien. Het mooie trouwens, van dit bos, is dat het vrij wandelen is. Je bent dus niet gebonden aan de aangelegde paden, nee je mag er ook vanaf en echt de ” ruwe ” natuur in. Iets wat ons beide meer aanspreekt, dan simpelweg een aangelegd paadje te volgen. Dat was wat Maikel namelijk de eerste keer in Horsterwold wel deed en hij liet mij tijdens het wandelen meermaals weten, dat het vrij wandelen wat wij deden, veel meer richting zijn visie van naturisme ging. Iets wat ik alleen maar kan beamen. We liepen verder het bos in en ik voelde gewoon de rust in m’n hoofd en lichaam toenemen. Vooral als het tussen de diverse gesprekken even stil was, merkte ik echt hoe deze natuurlijke omgeving een rustgevend effect op me had. Zelfs nog meer wanneer ik m’n slippers uit deed en bepaalde stukken in het bos op m’n blote voeten deed. Alsof alle dagelijkse beslommeringen er niet meer toededen. Alsof… alleen het bos en ik er nog maar waren. Geen gedachten, geen mensen, geen depressie… alles om me heen viel op die momenten weg, of wérd juist een deel van dat geheel.

De eenheid met de natuur was hier nóg intenser dan op de camping.

Vooral ook omdat we bijna geen mensen tegen kwamen had je echt het gevoel dat je heel ver van de bewoonde wereld was. Zelfs het verkeer, van de wegen die om het bos heen lopen, kon je niet horen. Het mooie van Horsterwold is dat je wel loslopende paarden kunt tegenkomen en ze ook kunt benaderen. Iets waar we vurig op hoopten, maar wat helaas deze dag niet gebeurde. Des te meer reden om er nog eens heen te gaan. Nu is Horsterwold best een groot natuurgebied, maar dat de omgeving zo vaak zou veranderen in vrij korte tijd, had ik niet verwacht. Van dichtbegroeide gedeeltes tot vlaktes zo ver als je kunt kijken. De diversiteit in bomen, gras, ondergronden en uitzichten geven je het gevoel dat je al dagen aan het wandelen bent, terwijl het in werkelijkheid slechts een paar uurtjes waren. Het zonnetje brandde goed en toen we dus na een tijdje een klein meertje tegenkwamen, waren we het al vrij snel eens dat het tijd werd voor een verfrissende duik. We liepen om het meer heen, omdat we zagen dat je aan de overkant het makkelijkste het water in kon. De vele hoefafdrukken in de drassige grond maakten al duidelijk dat de paarden hier ook konden komen. In m’n hoofd beeldde ik me al in dat ze de tas met onze handdoeken aan het opeten waren, terwijl wij aan het zwemmen waren.

Hoewel het hier nog ondiep was, kwam het water uiteindelijk toch tot aan de schouders.

Na een klein half uurtje dobberen hadden we genoeg zweet van ons afgespoeld en keerden we terug naar de tas en onze slippers. In plaats van dat we weer dezelfde weg terug liepen rond het meertje, besloten we het rondje netjes af te maken en liepen dus door in de zelfde richting. Maar voordat we weer op het pad terecht kwamen waar we vandaan gekomen waren zag ik in mijn rechter ooghoek iets. Een klein rieten huisje. Dit prikkelde onze nieuwsgierigheid, dus we besloten een kijkje te gaan nemen. Het was compleet verlaten, maar het had wel een klein zwemvijvertje, al zag dat water er in tegenstelling tot t vorige water, totaal niet uitnodigend uit, een hekje om het huis heen, een deur met slot, wat ramen zonder glas en er stond wat houten meubilair in wat niet bekleed was. Iets voorbij het huisje had je een mooi stukje natuur met wat hoogteverschillen er in dus ook dat leverde weer mooie plaatjes op. Ja aan mooie foto momenten ontbrak het absoluut niet tijdens deze wandeltocht. Maikel zat zichzelf al helemaal in te denken hoe het zou zijn om georganiseerde wandeltochten te doen en dan het pauze moment bij dit huisje uit te laten komen. Al was er natuurlijk geen stroomvoorziening voor een eventuele koelkast of iets dergelijks, maar met zonnepanelen kom je een eind he. Helaas zal het bij dromen blijven vriend.

Het rieten huisje.

Nadat we een paar mooie plaatjes geschoten hadden en volop de omgeving op ons in hadden laten werken, besloten we weer richting de auto te lopen, zodat we op tijd weer in Emmeloord zouden zijn voor het eten. Na wat slalommen tussen de vele distels en brandnetels, die helaas rond dit huisje veel te vinden waren, kwamen we weer op bekend terrein en keerden we onze neus weer in de richting van de auto. Maar halverwege stonden we alweer toffe foto’s te maken tussen de bomen. En in het geval van Maikel zelfs in de bomen, want die kon het niet laten de eerste beste scheve boom in te klimmen haha. Wat dan wel weer toffe foto’s heeft opgeleverd voor op Instagram. Ook kwamen we weer, zoals eerder vermeld, bij de grote stapel boomstammen terecht. Dit keer wilde Maikel per se naar de allerhoogste laag boomstammen. Je weet immers nooit hoe lang ze blijven liggen. Eenmaal beneden liepen we het laatste stukje, sloegen na de flauwe bocht onze handdoeken om, zodat we niet open & bloot zichtbaar waren vanaf de openbare weg en kleedden we ons aan bij de auto. Althans… Ik kleedde me aan, Maikel besloot, net als op de heenweg, in z’n blootje te rijden. Iets waar ik bij mezelf geen prettig gevoel bij heb, maar hey, leven en laten leven he?

Je kunt een hoop zeggen over Maikel, maar bang is ie niet haha.

Maar hoe was nu eigenlijk deze wetsartikel-test? Ik moet zeggen dat het mij boven verwachting uitermate beviel. Natuurlijk was het heel fijn dat we maar twee fietsers tegenkwamen, die ook nog eens super relaxt reageerden, maar vooral de vrijheid en de rust in m’n hoofd bleken zo intens, dat ik er nog steeds met een tevreden glimlach op terugkijk en ik weet ook zeker dat ik dit niet alleen vaker wil gaan doen, maar dat ik dat ook zeker gá doen! Want dit, helemaal jezelf kunnen zijn in de natuur, in harmonie mét de natuur, is voor mij het ultieme gevoel van vrijheid, van naturisme, van back to basic. Wil je ontsnappen aan de dagelijkse sleur of verplichtingen? Dan is dit absoluut een aanrader!

Vrijheid, blijheid.

Wil je meer weten over de mogelijkheden hier in Nederland? Check dan www.artikel430a.nl om te kijken wat je plichten en je rechten zijn als naturist in de vrije natuur.

* Later deze week kwam ik erachter dat het kunstproject met de drone op precies dezelfde locatie was, als waar wij geweest zijn. Helaas zijn we elkaar misgelopen, ik had jullie graag de hand geschud. De foto’s die ik gezien heb zijn in ieder geval heel gaaf geworden. Wie weet tot volgend jaar!

Standaard
Blog

Deel 35: Trekt onze levensstijl de verkeerde mensen aan?

Een gedachte die de laatste tijd weer door m’n hoofd speelt door een aantal online gebeurtenissen. Want nadat het al maanden rustig was in de inbox van m’n eigen Facebook messenger en die van de Open & Bloot pagina op Facebook, begint het juist de laatste paar weken weer wat drukker te worden met mensen, voornamelijk mannen, die toch wel de meest vreemde vragen stellen. Vragen die bij mij al redelijk snel een wenkbrauw doen optrekken en vragen die mij er zelfs toe dwingen deze mensen te blokkeren, simpelweg omdat ze niet snappen dat hun vragen onbeschoft, respectloos of simpelweg te ranzig voor woorden zijn. En omdat Santana deze week op Snapchat ook door een aantal van deze mannen werd benaderd, puur en alleen omdat ze een borstvoedingfoto plaatste ( bij foto’s met kleding hoor je ze namelijk niet ), besloot ik er nu maar eens een blog aan te wijden. Want ik weet wel dat wij niet de enige zijn die hier tegenaan lopen. En aan de ene kant geeft het je een enorme boost om het naturisme nóg meer te promoten zoals het is, maar aan de andere kant kun je best moedeloos worden van de kortzichtigheid van deze personen.

Al zet je in de pagina beschrijving dat het een pagina over naturisme is, dan nog weet niet iedereen zich te gedragen…

Een goed voorbeeld daarvan is de inmiddels opgeheven stichting Blootgewoon, niet te verwarren met NFN Blootgewoon. Toen Jan Vranken deze stichting begon, had hij vergelijkbare intenties als ik met m’n blog. Het promoten van naturisme zoals het is. Desalniettemin werd hij uiteindelijk bijna dagelijks benaderd via priveberichten en e-mails met de meest ranzige seksueel getinte vragen. Dit kreeg op ten duur zo’n toename dat hij besloot de stichting op te heffen. Met als indirect gevolg het uitbrengen van dit blog onder compleet eigen beheer. Ontzettend jammer natuurlijk, want zonder goede ambassadeurs word het sowieso niks. Daarom dat de NFN nu ook heel veel zelfstandige ” ambassadeurs ” heeft benaderd voor samenwerkingen, omdat ze weten dat ze niet alleen een breder publiek bereiken op die manier, maar ook omdat het dan op z’n minst op de juiste manier verteld word. En niet alleen stichting Blootgewoon had last van zulke mensen. Nee, ook de vele beheerders van Facebookgroepen hebben er mee te maken. De een wat meer dan de ander en in sommige groepen is zelfs de beheerder een oorzaak van dit soort berichten, puur omdat diegene zelf niet eens weet wat echt naturisme is. Dan word t natuurlijk moeilijk schiften in berichten en evt leden. Iets wat we onlangs nog tot grote verbazing hebben meegemaakt in de groep ” Naturisme Natuurlijk “. Helaas, want het ging lange tijd goed en er zat een hoop potentie in. Maar als je niet het verschil ziet tussen een foto in mooie naturistische sfeer ( vriend Maikel had wat foto’s geplaatst hoe hij tijdens een blote wandeling wat paarden had ontmoet ) en een foto die overduidelijk niks met naturisme te maken heeft, omdat het een lichaam zonder hoofd is, dan heb je volgens mij je prioriteiten en je zicht op naturisme niet op orde. Nee doe mij dan maar die andere groep op Facebook, waar uiteraard ook de welbekende rotte appels tussen zitten, maar waar er wel adequaat en goed mee om word gegaan. De groep ” Blootgewoon ( Naturisme ) “, die beheert wordt door 2 dames, Marieke en Linda, doet het al heel lang uitstekend, heeft goede inhoud qua berichten en reageert zoals gezegd adequaat op verkeerde handelingen van verkeerde mensen. Nu ben ik zelf ook medebeheerder van de groep ” Naakt evenementen ” en ” Naturistische gezinnen ” en ik weet dat, ondanks dat de meeste beheerders echt hun best doen in hun groepen, we het niet redden zonder oplettende leden.

Kan iemand mij uitleggen wat er nou zó opwindend is aan borstvoeding?

Want als die leden niet aangeven dat ze lastig gevallen worden, of dat er opmerkelijke berichten geplaatst worden, dan word het voor het beheer al een stuk lastiger om het voor iedereen aangenaam te houden. Een 24 uurs dekking op zo’n groep is simpelweg niet te doen, al zet je er 10 beheerders neer. Dus hopelijk doen de leden er ook wat mee als ze dit lezen. Zo houden we de mensen met verkeerde intenties tot een minderheid en blijft de boodschap duidelijk.

Standaard
Update

Noodkreet blootzwemmers Veendam.

Onderstaande mail verscheen vanochtend in m’n inbox. Jullie zouden de zwemmer van Veendam erg helpen door er eens naar te kijken.

Beste Harmen,

Zoals je weet heeft Tropiqua in Veendam het voornemen hun prijzen voor het nieuwe seizoen 2019/2020 aan te passen. Veel mensen zijn het niet eens met deze prijsstijging daarom willen we jou vragen om het onderstaand stukje op jou site te plaatsen zo kunnen we meer mensen bereiken. 
—–

Oproep bezoekers naturistisch zwemmen Tropiqua Veendam

Aan het einde van het seizoen 2018/19 heeft Tropiqua Veendam de prijzen bekend gemaakt voor het nieuwe seizoen. Het voorstel is om 1 prijs á 10 euro p.p. te gaan hanteren. Dit zou voor de zwemmers 4 Euro duurder gaan worden, de sauna bezoekers gaan echter 1,50 minder betalen.

Dit viel bij veel bezoekers niet goed!

——————————————————————

Daarom vragen wij uw aandacht voor het volgende:

Bent u het NIET eens met deze prijsverhoging ??

Laat u dan horen en stuur uw reactie!

Dat kan tot 15 september 2019

zwemmenveendam@gmail.com

——————————————————————

Hartelijk dank voor uw stem !

Dit Email-adres is speciaal voor deze oproep geopend.

Alle reacties worden vertrouwelijk behandeld en zonder

persoonlijke gegevens voorgelegd aan Tropiqua Veendam.

——–

Wij hopen op een mooi resultaat, we zien graag een bevestiging tegemoet

 fijne vakantie!! 

Vriendelijke Groeten,

Groep Tropiqua zwemmers

Standaard