Update

Noodkreet blootzwemmers Veendam.

Onderstaande mail verscheen vanochtend in m’n inbox. Jullie zouden de zwemmer van Veendam erg helpen door er eens naar te kijken.

Beste Harmen,

Zoals je weet heeft Tropiqua in Veendam het voornemen hun prijzen voor het nieuwe seizoen 2019/2020 aan te passen. Veel mensen zijn het niet eens met deze prijsstijging daarom willen we jou vragen om het onderstaand stukje op jou site te plaatsen zo kunnen we meer mensen bereiken. 
—–

Oproep bezoekers naturistisch zwemmen Tropiqua Veendam

Aan het einde van het seizoen 2018/19 heeft Tropiqua Veendam de prijzen bekend gemaakt voor het nieuwe seizoen. Het voorstel is om 1 prijs á 10 euro p.p. te gaan hanteren. Dit zou voor de zwemmers 4 Euro duurder gaan worden, de sauna bezoekers gaan echter 1,50 minder betalen.

Dit viel bij veel bezoekers niet goed!

——————————————————————

Daarom vragen wij uw aandacht voor het volgende:

Bent u het NIET eens met deze prijsverhoging ??

Laat u dan horen en stuur uw reactie!

Dat kan tot 15 september 2019

zwemmenveendam@gmail.com

——————————————————————

Hartelijk dank voor uw stem !

Dit Email-adres is speciaal voor deze oproep geopend.

Alle reacties worden vertrouwelijk behandeld en zonder

persoonlijke gegevens voorgelegd aan Tropiqua Veendam.

——–

Wij hopen op een mooi resultaat, we zien graag een bevestiging tegemoet

 fijne vakantie!! 

Vriendelijke Groeten,

Groep Tropiqua zwemmers

Advertenties
Standaard
Blog

Deel 34: Een paar van de grootste misverstanden over naturisme.

Misverstanden. Ze zijn er zo verrekte veel in de wereld. Over bevolkingsgroepen, religies, levensstijlen, beroepen, over alles eigenlijk. Zo wilde ik bijvoorbeeld als kind supergraag vuilnisman worden, omdat ik dacht dat die alleen op woensdag werkten. Ja mensen, ook als kind was ik al hartstikke lui haha. Misverstanden zijn ook de reden dat ik aan het bloggen ben begonnen, want man man man wat zijn er een hoop misverstanden over het naturisme. En wat zorgen die voor een vertekend beeld, waardoor de drempel voor sommige mensen nog hoger ligt dan hij eigenlijk zou moeten zijn. Vandaag neem ik er een paar met jullie door. Een aantal heb ik al eens mondjesmaat besproken, anderen nog totaal niet, omdat zelfs die onderwerpen niet altijd besproken worden onder naturisten.

Zweden is niet alleen makkelijk met bloot, het kan ook nog eens het hele jaar door als je wil.

” Naturisme is een zomeractiviteit. “

Hier zitten eigenlijk al twee misverstanden in. Namelijk dat naturisme alleen in de zomer kan en dat het een activiteit is. Naturisme was, is en blijft een levensstijl. En ja, deze levensstijl heeft inderdaad activiteiten. Meerdere zelfs. Maar naturisme zelf kun je niet een activiteit noemen. Het is niet zomaar een levensstijl, er zit een hele filosofie achter die mensen bewuster maakt van hun omgeving. Van de natuur, de mensen om hun heen en het dierenrijk. Overal word nét even ietsje meer rekening mee gehouden. En omdat we dat merendeels bloot doen is die beleving nog veel intenser dan wanneer je dat niet bent. Maar naturist ben je wel het hele jaar door. Het is niet seizoensgebonden. Sommige activiteiten ín het naturisme dan weer wel, maar dat is in de textielwereld niet anders. Kijk maar naar voetbal- en schaatsseizoenen. Al begrijp ik het wel hoor. Als je niet superbekend bent met de funderingen van het naturisme, zal het voor jou niets meer zijn dan een paar blote mensen bij elkaar. En dat verwacht je vanzelfsprekend niet in de winter ( al komen naturisten dan ook nog steeds gezellig samen ). Maar het blote gedeelte is wel het deel wat er uitspringt. Wat ons op het eerste gezicht onderscheid van de ” normale ” maatschappij. Sterker nog, ik leg er met de titel van m’n blogs en met de blogs zelf óók een nadruk op. Maar dat is om andere reden. Eentje daarvan is simpelweg ordinaire clickbait. Als je op het wereldwijde web er niet tussenuit springt word je overspoeld door de rest. De andere reden is dat het blote gedeelte van naturisme 1 van de grootste verschillen is met de textielwereld. Althans… dat zou je eerste gedachte zijn. Zoals jullie inmiddels na alle delen wel door hebben kun je bijna alles bloot doen en is dat eigenlijk helemaal niet zo gek in de meeste gevallen. Ik laat op z’n minst met deze blogs zien hoe normaal het dan ook is.

Er is geen betere manier om je kinderen te leren dat iedereen gelijk is, door simpelweg je kleding uit te trekken.

” Naturisten zijn allemaal vieze oude mensen die hun laatste paar jaar besteden aan jeu de boule in hun blote reet. “

Nou nou nou, dat klinkt wel heel bot zo. Maar toch zijn er een hoop mensen die zo denken. Ik vermoed dat ze met vies dan het blote gedeelte bedoelen. Al snap ik nog steeds niet wat daar vies aan is, want ik ken geen 1 bevolkingsgroep die zo hygiënisch is als naturisten. Maar dat ze denken dat naturisten allemaal oude mensen zijn die jeu de boule spelen snap ik wel. Dat is immers hoe je grotendeels naturisten in de media ziet. En ja… als het op tv is, moet het wel werkelijkheid zijn he? Nee hoor! Niets is minder waar. Tuurlijk, er zijn een hoop oudere mensen in het naturisme te vinden, waarschijnlijk zelfs een meerderheid. Maar om nou te denken dat het allemaal oudjes zijn, dat is iets te kortzichtig. En ook niet iedereen speelt jeu de boule. Of volleybal. Dat er zoveel ouderen in het naturisme zijn, is denk ik puur een generatiedingetje. Het is toch allemaal een beetje flower power generatie, vrijheid en blijheid zeg maar. Terwijl de jongere generaties toch wat meer bekrompen zijn op dit gebied. Ook al is de sauna bijvoorbeeld al jaren in opmars. Nog even een stapje door naar het naturisme lijkt toch een hogere drempel dan verwacht. Maar is het naturisme dan ten dode opgeschreven? Ik denk van niet. Maar verenigingen moeten er wel op tijd en goed op inspelen. Een goed voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld de Vrije Vogels waar we met de open dag waren. Behalve dat hun een zeer uitgebreid jeugdhonk hebben en deze in september van dit jaar zelfs compleet vernieuwd en verplaatst word, hebben ze ook nog tal van activiteiten voor de jeugd. Datzelfde geld voor de jeugdtak van de NFN, die ook regelmatig nog weekenden organiseert. En dan heb je nog instanties als JAN ( Jonge Actieve Naturisten ), waar ik een aantal jaren lid van ben geweest. Die is niet zo zeer voor de allerjongsten onder ons maar meer eind puberteit, begin jong-volwassenen. En ook die hebben voldoende activiteiten in de agenda staan. Dus ja, er zijn inderdaad een hoop ouderen, vies zijn ze in ieder geval niet en er staan nieuwe generaties klaar om het naturisme in stand te houden. Met de nodige modernisering…

Even lekker bijkleuren in eigen tuin.

” Naturisten zijn 24/7 bloot. “

Altijd als ik deze hoor denk ik, was het maar zo! En ik denk dat een hoop naturisten die gedachte delen. Echter heeft het ook een keerzijde die gedachte. Want hoewel ik het op Vlieland super vind dat ik op het gewone strand m’n kleren uit mag doen, heb ik bijvoorbeeld totaal geen behoefte om mee te doen aan een Naked Bike Ride. Ook al is de gedachte daarachter zo mooi bedacht, de kwetsbaarheid van de fietser in het verkeer, zie ik mezelf echt niet ten prooi gooien aan het publiek langs de weg. Om t nog niet eens te hebben over de mensen die er aanstoot aan hebben. Want hoewel ik echt wel strijd voor de acceptatie en normalisatie van het blote lichaam, geloof ik niet dat provoceren de oplossing is. Nee, ik denk zelf dat je met woorden en juiste educatie een stuk verder komt. En al zou die acceptatie er dan inmiddels zijn, dan nog zou het nog steeds niet praktisch zijn om 24/7 bloot te zijn. Kijk alleen maar naar hoe wisselvallig het weer is in Nederland. En hoeveel beroepen of handelingen ontzettend gevaarlijk zouden zijn als je ze in je blootje deed. Nee lieve mensen, naturisten zijn graag bloot, maar wel op een juiste, praktische en vooral veilige aangename manier.

Plezier en ontspanning is het leukste als je het kunt delen met anderen.

” Naturisten hebben de hele dag door seks met elkaar. “

Nou als dat zo was, had het naturisme er heel anders uit gezien. Ten eerste hadden we allemaal afgetrainde lichamen gehad door al die extra lichaamsbeweging. Ten tweede waren er dan veel meer jongere mensen bij geweest en ten derde hadden we dan de hele waslijst aan geslachtsziekten kunnen afvinken. Dat we bloot zijn, betekent nog niet dat we elkaar vanaf de eerste stoeptegel op de camping lopen te berijden. Sterker nog, ik durf wel te beweren dat 99,9% van de camping bezoekers niet eens met seks in hun hoofd bezig is. Die overige 0,1% die wel overbesekst is in zijn of haar hoofd vind je ook in de textielwereld. De welbekende nymfomanen die van alles al opgewonden worden. Want naturisten zijn soms net mensen, ook in het naturisme vind je de welbekende uitzonderingen op de regel. Maar die 99,9%? Die komen puur voor hun ontspanning en zijn totaal niet op die manier bezig met de mensen om ons heen. Als ik het terugbreng naar mezelf, dan moet ik toegeven dat ik eigenlijk grotendeels niet eens door heb dat we bloot zijn. Dus hoe kan ik dan überhaupt sexuele gedachtes of neigingen hebben? In al die jaren dat ik naturist ben heb ik nog nooit, maar dan ook serieus nooit, een erectie gehad op een naturistencamping, in een sauna of op een zwemavond. En ook op de naaktstranden ben ik er niet mee bezig. En hoewel er op de naaktstranden nog wel eens sexuele handelingen willen gebeuren in de duinen of bossages, kan ik jullie verzekeren dat dat geen oprechte naturisten zijn, maar meer mensen die er op kicken en die je dus ook op een willekeurige parkeerplaats langs de snelweg kunt tegenkomen. Betekent dit dan dat naturisten helemaal niet aan seks doen? Nee natuurlijk niet. Ik heb m’n 3 kinderen niet bij een sixpack karnemelk gekregen. Seks is er wel degelijk. Maar dan wel net als in de ” gewone wereld “. Netjes achter gesloten gordijnen in alle privacy. Zoals t naar mijn mening hoort.

En zo kan ik nog wel met talloze voorbeelden komen van misverstanden in het naturisme, ik kan er nog wel tig blogdelen aan toewijden. Maar ik denk dat het wel vrij duidelijk is inmiddels dat als je echt wil weten wat naturisme is, je het gewoon zelf moet ervaren. Of m’n blogs lezen natuurlijk haha.

Standaard
Blog

Deel 33: Huis-, tuin- en keukennaturisme en mijn visie daar op.

Toen ik afgelopen maandag met een collega mee was op de vrachtwagen ( ik werk nog steeds op therapeutische basis vanwege m’n depressie ), kwam het interview op Omroep Flevoland ter sprake. In dat interview bespreek ik onder andere dat de NFN tegen mij had gezegd, dat ik met Open & Bloot het huis-, tuin- en keukennaturisme vertegenwoordig. Toen ze daarna vroegen of er dan verschillende gradaties in het naturisme waren, antwoordde ik dat die er naar mijn mening niet waren. Maar toen we het interview terugluisterden vond ik het best een grappige bewoording en ben ik gaan nadenken over hoe dat er dan uit zou zien. In ieder geval toegankelijk, zoals ik het ook in het interview benoem.

Gelukkig kunnen wij, zonder gezeur van buren, bloot ontspannen in de achtertuin.

” Maar lieve Harmen, fijne vent, wat bedoel je dan met toegankelijk? ” hoor ik je denken. Nou lieve lezer, daarmee bedoel ik eigenlijk de meest vertrouwde locatie die je kunt bedenken voor het naturisme, namelijk je eigen woning. Want wat is nou makkelijker en vertrouwder dan in je eigen huis je kleding uit te trekken? En waar kun je de meeste invloed uitoefenen wanneer t gaat om je stempel op deze planeet? Wie bepaalt hoe hoog je verwarming staat? Wie bepaalt hoe je je afval scheidt? Juist, jijzelf. Dus als je dan geïnteresseerd bent in het naturisme en je wilt er op je eigen tempo in rollen, dan is thuis dé ideale locatie. Op een paar uitzonderingen na dan… Zo is het bijvoorbeeld wel fijn als je buren geen last hebben van deze levensstijl. En wat betreft last hoef je bij sommige gevallen niet eens je huis te verlaten, want ik weet van meerdere gevallen dat de partner van een naturist de levensstijl niet accepteert of deelt. En dan wordt het wel heel lastig om jezelf te kunnen zijn binnen een relatie. Er zijn nog steeds stellen die zo weinig communiceren en elkaar zo weinig gunnen dat het bijna een onmogelijke taak begint te worden. In dat geval heb ik het natuurlijk ontzettend getroffen met Santana, die al heel gauw de positieve kanten van deze mooie levensstijl door begon te krijgen.

Bloot in eigen huis…vertrouwd, veilig, vrij, fijn.

En na 33 delen zullen jullie inmiddels die positieve kanten ook wel inzien. Zoals ik al vaker heb verteld gaat naturisme veel verder dan je kleren uit doen. Respect voor de natuur is 1 van de funderingen van het naturisme en wij proberen daar, zonder al te veel opofferingen, toch ons steentje aan bij te dragen thuis. In dat opzicht werkt de gemeente Noordoostpolder al aardig mee, door elk huishouden 4 containers te geven. Zo kunnen we zo goed als alles scheiden. Papier, plastic, gft en rest, het heeft allemaal z’n eigen container. Dan hebben we natuurlijk nog de rode chemobak, maar omdat tegenwoordig vrijwel alle supermarkten ook al inleverpunten hebben voor die producten, gebruiken we die eigenlijk nooit. En wat betreft de temperatuur in huis hebben we het tegenwoordig ook wel fijn. Toen we overstapten van energieleverancier kregen we zo’n slimme thermostaat van Honeywell. Zo schakelt ie de verwarming uit als we van huis gaan en zet ie hem aan als we er weer bijna zijn. Je kunt alles op je telefoon in de gaten houden, waar je ook bent. Behalve dat dit aanzienlijk beter is voor het milieu, merk je het ook zeker in je portemonnee. Win-winsituatie dus. We blijven immers Nederlanders. En nu we inmiddels ook een vaatwasser hebben, loopt het watergebruik ook al aanzienlijk terug. Iets wat we al aardig opgelost hadden door samen te douchen, maar hoe minder water hoe beter natuurlijk.

Zo vader, zo zoon.

En ja, bloot zijn in je eigen huis heeft natuurlijk sowieso voordelen. Vooral als je echt nog maar net nieuw bent in het naturisme. Zo leer je onder andere wat je wel en niet het beste bloot kunt doen. Je begint lichamen ook op een andere manier te bekijken, ikzelf noem het ” op een gezondere manier te bekijken. ” Dat is vrij lastig uit te leggen, maar ik weet zeker dat elke naturist begrijpt wat ik bedoel. Ook krijg je er meer zelfvertrouwen van, meer zelfliefde en zelfverzekerdheid en een positiever beeld van jezelf én van je lichaam. En dat allemaal in de vertrouwdheid en veiligheid van je eigen huis! Je hoeft alleen maar thuis te komen van werk, school, boodschappen, whatever en je kleren uit te trekken en je kunt meteen het verschil ervaren van deze levensstijl en de levensstijl die de maatschappij ons opdringt. Geen knellende kleding, geen werkuniformen, geen stinkende sokken. Nee vrijheid, blijheid én een handdoekje om op te zitten uiteraard. Dat dan weer wel. Dus ga eens in je blootje eten koken, je huis schoonmaken, de tuin doen of gewoon lekker lui op de bank liggen gamen of tv kijken en merk dan hoe toegankelijk het naturisme is, dat ik beleef.

Standaard
Blog

Deel 32: Je vogelvrij voelen bij de Vrije Vogels. #OpendagNaturisme2019

Zondag 26 mei was het weer zover, de open dag voor het naturisme. Dé dag dat vrijwel alle naturistenterreinen hun deuren openen voor alle geïnteresseerden. In eerste instantie waren we van plan om weer naar Flevonatuur te gaan, dat was immers iets wat we al jaren deden. Maar toen ik op Facebook werd benaderd door Gerrit, bestuurslid van naturistenvereniging de Vrije Vogels in Midwoud, met de vraag of we bij hun langs wilden komen voor een persoonlijke rondleiding over het terrein, was de keuze gauw gemaakt. Tijd om eens een ander terrein te verkennen en eventueel onze horizon te verbreden! En dat die horizon verbreed is, met name bij Santana, lees je verderop in dit blog.

Verkeerd rijden was vrijwel onmogelijk. Het dorp hing vol met vlaggen.

Het was iets voor 11 uur in de ochtend, toen we aankwamen bij de entree van het verenigingsterrein. Daar stonden twee verenigingsleden de vele bezoekers op te wachten. Maar omdat Santana al een kwartiertje daarvoor Gerrit een berichtje had gedaan, was hij vrijwel tegelijk bij de slagboom, die van 8 ’s ochtends tot 8 ’s avonds geopend is, als ons. Na even vlug kennisgemaakt te hebben via het open raam van mijn portier, wees hij waar we de auto konden parkeren. En aan parkeerruimte ontbreekt het totaal niet bij dit ruim 7 hectare grote verenigingsterrein. Ook is er onlangs nog een tweede fietsenhok geplaatst, waardoor die capaciteit zo goed als verdubbeld is. Omdat Jordynn onderweg naar Midwoud de luier zo vol had, dat ie bijna begon te lekken, besloten we eerst met Gerrit naar t algemene gebouw te gaan, ook wel bekend als ” de Klepkooi “. Zo kon Santana even rustig Jordynn verschonen, konden we met z’n allen even een bakje koffie met een plak cake doen en kon Jaxson lekker in het speeltuintje spelen. Op het terras zelf zat ook vaste lezer van dit blog, Jerom met z’n gezin en die bleken ook goed bevriend met Gerrit, dus we schoven daar gezellig aan. Geweldig om weer eens een paar lezers in het echt te ontmoeten.

Voor de jeugd is er genoeg te doen. Zoals deze speeltuin met peuterbadje erbij.

In die ” Klepkooi ” is best een hoop te vinden. Naast dat er een mooi ruim terras aan de buitenkant zit, vind je aan de binnenkant een net zo ruim ingericht restaurant/café/relax gedeelte. Er zit een bibliotheek, een paar toiletten en een jeugdhonk, met onder andere een Xbox. Vanaf september wordt er echter begonnen aan een nieuw, vrijstaand, jeugdhonk. Dit betekent onder andere voor ” de Klepkooi ” dat de bibliotheek groter kan worden en dat er ook een sauna geplaatst kan worden. Er is nu ook wel een sauna maar daar zit, als je een beetje wil relaxen, maar ruimte in voor 4 personen. De nieuwe locatie van het jeugdhonk ligt wat meer naar de zijkant van het terrein, maar nog steeds dichtbij het algemene gebouw, het zwembad en vlakbij het ” Conference veld “, een van de grootste vaste standplaatsvelden op het terrein. En je hoeft bij de naam van dat veld niet bang te zijn voor langdradige saaie conferenties, nee dit veld is vernoemd naar de conference peer. Het terrein van de Vrije Vogels was vroeger ook een perenboomgaard, dus een hoop fruitnamen ( en bomen ) kom je tegen op alle velden, zowel vaste standplaatsen als reizende plaatsen.

Linksboven de huidige sauna. De andere twee foto’s zijn de sanitairgebouwen.

Terwijl we met z’n allen koffie zaten te drinken, zag ik Jaxson steeds meer richting het peuterbadje gaan tijdens het spelen. Nu had ik hem daar natuurlijk weg kunnen houden, maar echt super diep was het niet, dus ik besloot hem z’n kleren uit te trekken. Geen verkeerd idee, want nog geen 5 minuten later viel meneertje nieuwsgierig er al in. Geschrokken van de kou van het water begon hij natuurlijk meteen te huilen, maar toen ik hem er uit had gehaald en weer in het zonnetje, dat zich heel af en toe liet zien, terugliepen naar het terras, waren de tranen alweer vervangen door een glimlach. Toen de koffie op was en ik ” de Klepkooi ” uitgebreid bekeken had, begonnen we de echte rondleiding. Daarbij werden we niet alleen maar begeleid door Gerrit, maar ook door een wat oudere man genaamd Kees, die al zo lang bij de vereniging zit, dat hij genoeg te vertellen had. Hij nam Jaxson mee op z’n scootmobiel en niet veel later had hij zichzelf al omgedoopt tot opa Kees. Jaxson vond het in ieder geval allemaal prima en keek z’n ogen uit. We begonnen bij de eerste van de twee sanitairgebouwen. Dit was de grootste en had de naam ” de Tobbe ” gekregen. Het andere sanitairgebouw heet ” het Gemack ” en is een slagje kleiner. Wel hebben ze beide 8 toiletten, genoeg wastafels binnen en buiten en alle douches zijn afzonderlijk van elkaar in te stellen op temperatuur en waterdruk. Ook zagen ze er super schoon uit. Bij ” de Tobbe ” liggen er echter vlak voor de ingang gladde tegeltjes en ik merkte wel met het naar buiten gaan, nadat ik met Jaxson gedoucht had, dat die toch nog aardig glad kunnen zijn als je schoenzolen nat zijn. Je bent gewaarschuwd dus. Voor de rest was er op het sanitair gedeelte totaal niks aan te merken. Bij ” de Tobbe ” lag er zelfs een prachtig mooi bloemenperkje, zoals je op onderstaande foto kunt zien.

Het bloemenperkje bij toiletgebouw “ de Tobbe “.

Net voorbij het openluchtzwembad ligt aan je rechterhand het andere sanitairgebouw ” het Gemack “. Zoals ik al zei is deze een slagje kleiner maar het ontbreekt alsnog aan niks. Daartegenover heb je ” de Kluskooi “, waar je naast allerhande gereedschap voor vrijwel alle grote en kleine klussen ook een aantal werkvoertuigen vind, zoals 2 tractoren, een splinternieuwe zitmaaier en een houthakselaar voor alle afgezaagde takken. Al dat hout word ook weer gebruikt, dus vrij weinig verspil. Rechts van het openluchtzwembad vind je de zonneweide, gelegen aan een klein vijvertje. Helaas geen zwemwater, maar wel een prachtige weide om te liggen. Overigens vind je over t gehele terrein zeer weinig insecten, iets wat je op sommige zonneweides juist wel veel ziet. Groot pluspunt dus. Links van het openluchtzwembad vind je de jeu de boules baan, die vandaag al gereserveerd was door 1 van de vele konijnen op het terrein.

De douches zijn schoon, ruim en afzonderlijk in te stellen op temperatuur en druk.

Na deze zeer informatieve rondleiding besloot Gerrit weer even terug te gaan naar z’n caravan, hij was al sinds ochtenddauw bezig en had al die tijd z’n vrouw ook niet meer gezien. We spraken af dat we voor vertrek nog even langs zouden komen. Nadat we wat foto’s bij het zwembad hadden genomen voor het blog en Instagram, gingen we terug naar het terras om daar nog wat te drinken. In de tussentijd was Jaxson lekker met de andere kinderen aan het spelen, die hem ook al hadden voorzien van een bekertje koude ranja. Ondanks dat het totaal niet zomers weer was, de temperatuur van het zwembad lag rond de 19 graden, bleek Jordynn toch nog aardig verbrand. Zodanig zelfs dat we de volgende dag nog met haar naar de huisartsenpost zijn geweest omdat ze zelfs blaasjes in haar gezicht kreeg. Het bleken eerste- en tweedegraads brandwonden te zijn, waar we een zalfje voor hebben gekregen. Gelukkig blijft ze vrolijk en actief en lijkt ze er dus weinig aan over gehouden te hebben. Goede levensles voor de volgende keer. Toen we wat gedronken hadden en het wel welletjes vonden, gingen we richting de caravan van Gerrit, waar ook Jerom met z’n vrouw en dochter zaten. Zoonlief was de hort op. We dronken met z’n allen nog wat thee en daarna zijn we, na een zeer gezellige en geslaagde dag huiswaarts gegaan.

Het water was met 19 graden niet warm, maar ik kon het niet laten.

Ik vertelde aan het begin dat deze dag horizon verbredend was. Met name voor Santana. Het is misschien handig te vertellen dat Santana zelf totaal niet van het kamperen is. Toch zat ze ’s avonds op de bank naar caravans te kijken online. Dankzij de Vrije Vogels ziet ze het ineens wel zitten, er is dus een kans dat we wellicht in de toekomst hier vaker te vinden zijn. Ondanks een zeer ongemakkelijke opmerking toen we richting de auto liepen… Die zal ik even uitleggen… We waren de dag ervoor wezen shoppen bij Rotterdam Alexandrium. Daar had ze een leuk jurkje gekocht, maar omdat ie een beetje raar viel had ze een corrigerend hemdje erbij genomen. Dit droeg ze dus de zondag van de open dag. Toen we richting de auto liepen, kwamen we een groepje mensen tegen die, net als menig ander, even goed de kinderen gingen bekijken. Waarop een man van dat groepje tegen Santana zei: ” Ah en ik zie dat nummer 3 onderweg is! ” Iets wat totaal niet aan de orde is haha. Na smakelijk gelachen te hebben vervolgden we onze weg richting de auto.

Gerrit, Kees, Jerom en familie, ontzettend bedankt voor een heerlijke dag!

Contact met het thuisfront is altijd mogelijk bij de Vrije Vogels, het terrein is voorzien van ruim 8 wifipalen. Wil je meer weten over de Vrije Vogels klik dan hier.

Standaard
Blog

Deel 31: Een kleine kijk in onze vriendschappen in het naturisme ( deel 2 van 2 ).

Zo, de 2 weken zijn alweer voorbij. Tijd voor deel 2 van deze miniserie, waarin ik een aantal van onze vriendschappen in het zonnetje zet. Deze keer ga ik het hebben over 2 superleuke gezinnen die we eigenlijk bij toeval hebben leren kennen. Of ja… toeval? Eigenlijk hebben we het te danken aan de lokale krant van de Noordoostpolder hier in Flevoland. Hoe dat precies zit, ga ik je nu uitleggen.

De krant waar het allemaal mee begon.

Ongeveer een week nadat mijn boek uit was verscheen er een artikel in deze krant waarin ik alle vrijheid had om over de inhoud te praten. Zoals jullie weten neem ik geen blad voor de mond en beschreef ik het boek precies zoals het is. Omdat de verslaggever en de fotografe alles niet op tijd ingeleverd kregen en het drukken dus al was begonnen, kon het niet in de krant van de week dat het boek uitkwam. Het interview was namelijk al voor de publicatie genomen, net als de foto trouwens, het boek op de foto was nog m’n eigen proefdruk. Wat ze echter wel konden doen, was het artikel al op hun eigen website plaatsen. Net als elke zelfrespecterende krant heeft ook de Noordoostpolder een online versie, dus toen hij daar eenmaal online stond was het slechts een kwestie van tijd dat ze hem ook deelden op Facebook. Nu wil het zo zijn dat naturisme in de Noordoostpolder nou niet bepaald een veel besproken onderwerp is. Het is eigenlijk best wel een taboe. Dat er dus een hoop controverse op het artikel zou komen had ik wel verwacht, vooral op m’n werk. Maar op Facebook bleef het bij 1 reactie, een positieve. Van ene Jolanda. Ik zag dat ze uit de buurt kwam en besloot na alle mediadrukte contact met haar op te nemen. Het klikte gelijk en binnen twee weken vroeg ze of ze langs kon komen, omdat ze in de buurt was. Wel vroeg ze of het goed was dat er een vriend meekwam, omdat ze daar toevallig was. Santana en ik hadden daar geen probleem mee en het werd een verrassend gezellige middag. En zo is het allemaal begonnen. Met beide stellen eigenlijk, want die vriend die ze meenam was 50% van het andere stelletje. Hier lees je hun verhaal…

Christiaan & Jolanda:

Christiaan & Jolanda samen met hun jongste, Jesse.

” Af en toe naar het naaktstrand deden we al maar toch hadden we het gevoel meer te willen, toen we op een dag van het naaktstrand af kwamen zijn we eens gaan googlen, en op die manier kwamen we achter het bestaan van ‘Kuinderloo’ en de vereniging Lotus.

Ik heb gelijk contact gezocht en gevraagd of we eens mochten komen kijken, dit werd met een heel positief welkom beantwoord.

Zodoende gingen we op een dag die kant op, onze 3 kinderen, en een goed gevulde koelbox mee.

Toen we aankwamen belden we met de gastendienst en die kwam het hek open doen, we kregen het verzoek de auto te parkeren en richting de zonneweide te gaan en ons te installeren, dan zou ze later bij ons komen om ons rond te leiden en eventuele vragen te beantwoorden.

We liepen richting de zonneweide en werden aan alle kanten begroet door iedereen. We liepen verder naar de zonneweide en gingen eens lekker zitten. Dan het moment van de waarheid…… kleren uit!

Eerst de kinderen maar en ze mogen gelijk gaan zwemmen, dat laten ze zich geen 2 x zeggen

Ik kijk om en zie dat Chris de kleren al uit heeft, die heeft er totaal geen moeite mee, ik daarentegen, moet even wennen, maar kleed me uit en ga lekker zitten, jeetje wat voelt dat bevrijdend.

Even later komt de mevrouw, Carin heette ze, ons verder uitleggen en een rondleiding op het terrein geven, een bijzonder mooi terrein.

In de middag werden er spelletjes georganiseerd dus gingen we kijken en zo ontmoetten we onze aller eerste naturisten vrienden, Henri en Wilma*, bedankt! “

Christiaan en Jolanda hebben 3 kinderen. 2 dochters en een zoontje, die tot nu toe nog steeds van het naturisme kunnen genieten. Sinds dit jaar hebben ze een vaste standplaats bij Lotus Kuinderloo. Santana en ik hechten nu al veel waarde aan hun vriendschap en kijken uit naar wat nog allemaal komen gaat in de toekomst.

Henri:

Lekker koken in je blootje.

” Nou kreeg ik van jou de vraag hoelang ik al naturist ben en wanneer ik dat dan zou zijn geworden.

Nu denk ik dat je naturist bent en er achter komt op een bepaald moment of dat je zo gevormd wordt door gebeurtenissen die ons overkomen in ons leven.

Voor mij is het denk ik het laatste, namelijk met een bepaalde kledingstijl heb ik niets, ongeacht welke stijl het ook is. Iets zit prettig of als het anders is draag ik het niet of alleen zo kort mogelijk. In mijn jeugd en vooral in het voortgezet onderwijs ben ik ontzettend veel gepest om mijn kleding keuze. Ik droeg, niet net als de rest spijkerbroeken, maar het liefst van die ribbel broeken, weet zelfs nu nog niet hoe ze eigenlijk echt heten. Of een pantalon en daarop altijd het liefst een blouse. Je valt dan zeker op wanneer je rondloopt op een LTS, al was dit voor mij toen nog niet duidelijk. Door die periode heb ik echt een bloedhekel ontwikkeld naar kleding en de bepaalde statussen die daarbij horen, toen het uiteindelijk tot me doordrong dat de kleding het probleem was.

Onvoorstelbaar dat je op je kleding afgerekend en beoordeeld wordt. Het zegt echt niets over jezelf. Vanuit hier is denk ik echt mijn naturisme gevormd, alleen wist ik dat toen nog niet en was ik er alleen op het toilet mee bezig. Ik weet nog dat ik met regelmaat daar alles uitdeed als ik moest en dan een poosje zo zat om vervolgens alles snel weer aan te trekken en weer te verschijnen in de kleren. Toen ik later in mijn twintiger jaren echt ontwikkeld was heeft mijn moeder mij wel eens mee gevraagd naar de sauna, zij had denk ik wel in de gaten dat ik dat wel plezierig zou vinden, maar oh nee daar was ik echt veel te preuts voor. Ik ga toch niet met allemaal vreemde mensen in m’n blote kont zitten en stel je toch eens voor dat m’n piemel ging steigeren, nee echt niet.

Het duurde nog tot ik trouwde met Wilma* en zij op een dag de sauna heeft besproken en mij daarmee volledig heeft verrast die zelfde dag. Het was even de eerste tien minuten waarin we onze kleren uit deden en gewoon in een algemene kleedruimte bloot stonden met allemaal vreemde mensen om ons heen dat het vreemd voelde, maar daarna was het zo gewoon, zo prettig, niemand was anders, niemand zag er anders uit en het respect wat er voor elkaar is, zo bijzonder. Daar in de Zwaluwhoeve zijn wij toch wel opnieuw geboren denk ik. Ik ben Wilma* nog altijd zo dankbaar dat ze mij die verrassing heeft gegund. Vanuit die dag is de interesse ontwikkeld voor het naturisme, alleen wisten wij veel dat het zo heette en uhm….. waren wij dat dan ook? Zeker wel!, zoals we nu weten. Dit was denk ik in 2013. In 2015 zijn we voor het eerst op Kuinderloo geweest en hebben we echt het naturisme ontdekt. Voor ons was het echt thuis komen en we genieten er, nu in 2019, nog altijd volop van samen met onze kinderen.

In 2018 wilden de kinderen heel graag naar Denemarken en dan specifiek naar Legoland natuurlijk. We zijn toen in Viborg beland op de, voor ons, schitterende camping (naturisten vereniging) Vedsoljeren. Ook hier willen wij dit jaar weer naartoe en zullen we nog het Legohuis aan doen. Onvoorstelbaar mooi en zo hetzelfde gevoel ondanks het verschil in taal, afkomst, kleur, groot of klein, jong of oud. Iedereen die zonder luxe zo kan genieten van de natuur en dat dan ook echt blootgewoon. Voor mij is het ook echt wel duidelijk: deze levensstijl is mij op het lijf geschreven. Het is mij duidelijk dat onze kinderen ook in de pubertijd zullen komen en misschien wel wat moeite gaan krijgen met bloot. Wij hopen dan dat ze zich niet gedwongen zullen voelen en daar zullen we ook alles aan doen, of nee eigenlijk ook niet. We laten ze gewoon zichzelf zijn en zullen ze niet dwingen en hopen dat we ze deze vrijheid mee kunnen en mogen geven.”

Wilma*:

Dit is niet de echte Wilma*.

” Het begon een paar jaar geleden nadat ik mijn man had meegenomen naar de sauna. Beiden waren we er nog nooit geweest. In het begin toen we bij de sauna aankwamen was het best ongemakkelijk. Al snel waren we er aan gewend en wisten we niet beter. Wat was dat fijn om zonder kleren te lopen, zeg.

Al snel daarna zijn we op zoek gegaan naar meer mogelijkheden. We kwamen uit op camping Kuinderloo. We hadden besloten om daar twee weken te kamperen om te kijken of het naturisme iets voor ons was. Na een paar dagen was het eigenlijk niet meer dan normaal. Wat een genot is dat.

Na twee weken besloten we dat we terug kwamen met de zomervakantie. Zo gezegd zo ook zeker gedaan. Helaas hadden we dit keer wat meer pech en viel het weer behoorlijk tegen. Maar we lieten ons niet uit het veld slaan en besloten er een naseizoen achter aan te plakken.

In november kregen we te horen dat er een plekje op de camping vrij kwam en al snel besloten we dat we dat plekje graag wilden. Nu konden we er elk weekend heen, wat is dat genieten zeg.

Vorig jaar zijn we voor het eerst buiten Nederland met vakantie geweest. We besloten dat het wel naturistisch moest zijn, want inmiddels beviel dat zo goed dat we niet meer anders wilden. Na flink snuffelen en twijfelen tussen Frankrijk, Duitsland en Denemarken, werd het Denemarken. En wat hebben wij het getroffen op camping Vedsoljeren. We hadden prachtig weer, konden vissen, waterfietsen en gebruik maken van de sauna. Kortom een fantastische vakantie.

In de winter hebben we een paar naaktzwemdagen bezocht. Het is toch heerlijk om te zwemmen zonder een plakkend zwempak om je lijf.

Ook de sauna bezoeken we nog af en toe voor een dagje extra ontspanning.

Inmiddels is ons plekje op Kuinderloo weer klaar voor de komende tijd. En met de mooie dagen die we alweer gehad hebben, hebben we ook al weer genoten.

Ik had een paar jaar geleden niet bedacht dat het naturisme iets voor ons zou zijn, maar inmiddels hoort het bij ons leven.

Camping Kuinderloo in Makkinga.

Hoewel we dus Jolanda en Henri al vanaf het begin kennen, zit dat met Christiaan en Wilma* anders. Beide zijn druk met hun werk, dus Christiaan hebben we pas ontmoet toen we bij hun thuis op bezoek waren. Wilma* hebben we pas bij de laatste blootzwemavond in Joure ontmoet. Gelukkig was er met hun net zo’n goede klik als met Jolanda en Henri. En hopelijk hebben jullie genoten van dat inkijkje in onze dierbare vriendschappen. Tot de volgende keer!

* Zoals jullie gezien hebben stond er steeds een sterretje achter Wilma haar naam en zat er geen foto bij haar stukje. Dit heeft allemaal met haar werk te maken, maar ze wilde toch ontzettend graag meewerken aan dit blog. Uiteraard respecteer ik dat en hebben we dit als tussenoplossing kunnen bedenken.

Standaard
Blog

Deel 30: Woehoee, een extra blootzwemavond in Veendam!

Wat baalden we vorige maand zeg. 20 april was de laatste blootzwemavond in Veendam en we konden er gewoon niet bij zijn. En ze hadden nog wel barbecue die avond! Maar ja, als je niet kan dan kan je niet toch? Het enige wat we konden doen, was hopen dat de temperaturen maar gauw omhoog zouden schieten vanaf mei, want een dagje zonnen en zwemmen leek nog zover weg.

Bron: Tropiqua Veendam

Maar toen kwam er een superleuk bericht tevoorschijn online. Er zou 18 mei een extra blootzwemavond zijn! Hier moesten we bij zijn. We vroegen onze goede vriend André ( die uit deel 29 ) of hij ook mee wilde en later bleek dat Stella er ook heen ging, dus we hadden al gauw een leuk ploegje bij elkaar. Omdat wij vanuit de Noordoostpolder komen en Stella vanuit het noorden van Friesland, hadden we afgesproken om vanaf Drachten te gaan carpoolen. Beetje onzinnig om achter elkaar aan te rijden toch? We besloten om bij mcDonalds af te spreken op het industrieterrein van Drachten, zodat we nog even gezellig met z’n vieren konden eten en de auto van Stella al die tijd een beetje veilig geparkeerd zou staan. Het eten was puur omdat we allemaal rond half 5 van huis vertrokken, voor vertrek eten voelde voor niemand goed qua tijdstip. Toen het eten eenmaal achter de kiezen zat, stapten we in de auto en vervolgden we onze weg, nu dus met 4 personen en maar 1 auto, richting subtropisch zwembad Tropiqua in Veendam.

Na 3000 pogingen eindelijk een leuke mcDonalds selfie haha.

Rond 7 uur ’s avonds kwamen we aan bij het zwembad. We betaalden de entree en waren in no time uit de kleren. Santana ging alvast douchen, terwijl André en ik een plekje zochten waar we onze spullen konden installeren ( tas, handdoeken, etc ). Stella was nog even teruggegaan naar de kassa om te wisselen voor de kluisjes. André, Santana en ik zaten op die stoeltjes achterin de foto hierboven, Stella zat wat meer centraler bij andere mensen die ze nog kende van 20 april. Want ja, zij kon wel die avond, bofkont! Toen André en ik ook eenmaal gedoucht waren, besloten we de avond te beginnen met een heerlijk warm bubbelbad, terwijl Santana al in het gewone bad aan het dobberen was. Vanuit het bubbelbad kon ik mooi even rondkijken, het was inmiddels al weer ruim 11 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was geweest. En afgezien van een paar kleine aanpassingen, was er vrij weinig aan het zwembad veranderd. Het gedeelte waar we zaten met de handdoeken was sowieso vrijwel onveranderd, net als het wedstrijdbad, de glijbanen en de bubbelbaden. Het hele gedeelte vlakbij het restaurant, waar een mooie zwemplek voor de allerkleinsten onder ons zat, leek wel wat kleine aanpassingen gehad te hebben. Al blijft het natuurlijk een beetje gissen na zoveel jaar. Wel had ik tijdens het rondkijken al wat bekende gezichten opgemerkt van Joure zoals Bram en Anneke ( die mee hebben gedaan aan het BNN programma ” Ik durf het bijna niet te vragen ” ) en Hans met z’n vrouw Bertina. Afgezien van die paar bekende gezichten hebben we ook nog wat leuke gesprekken gehad met mensen die we totaal niet kenden, iets wat vrij kenmerkend is voor naturisten.

Dank aan de onbekende man die deze foto voor de ingang wilde maken.

Zoals ik al zei was er onder andere een wedstrijdbad in Veendam. Wat best wel interessant daar aan is, is dat er een hele beweegbare oprijlaan voor rolstoelen in ligt. Best indrukwekkend om te zien. Het wedstrijdbad is overigens ook t enige bad dat je niet warm kunt noemen, maar zeg nou zelf, dat zijn ze nooit. Er zijn verder nog 2 grote bubbelbaden die een heerlijke temperatuur hebben. Wat dan wel weer opvalt, ik zou t misschien zelfs een minpuntje noemen, is dat ze niet compleet rondom bubbelen. Met een beetje pech zul je dus bij drukte weinig kunnen bubbelen, ondanks dat er plek genoeg is. En over druk gesproken, dat was het gister ook niet. Ik schat dat er zo rond de 50 bezoekers waren, terwijl ik wel van mensen die daar vaker komen, hoorde dat die aantallen normaal vele malen hoger liggen. Maar dat kan meerdere factoren hebben. Misschien dat de extra datum niet goed gecommuniceerd was, het was de hele dag al mooi weer en in tegenstelling tot andere avonden, was vandaag de sauna gesloten. Want ook die hebben ze in Tropiqua, al betaal je dan wel wat meer ten opzichte van alleen zwemmen.

Er is overigens wat ophef over wat het zwembad volgend jaar van plan is met de entreeprijs. Hier zal ik binnenkort op terugkomen, want dat is te veel om hier nu te vermelden.

Dan heb je nog een ander gedeelte waar onder andere een stroomversnelling in zit, een gigantische emmer die om de zoveel tijd zo’n kleine 1500 liter water over je heen gooit en dit gedeelte van het zwembad is ook verbonden met een klein buitenbad, waar je dan weer een lange bubbelbank langs de zijkant hebt. Naast het restaurant zit, zoals eerder gezegd, het peuterbad, dat vele male groter en uitgebreider is dan het peuterbadje van Joure. Aan de andere kant van het zwembad is het glijbaangedeelte. Ze hebben 2 buisglijbanen, eentje waar je in kunt zitten en eentje waar je alleen in kunt liggen die een stuk sneller gaat. Ik ben alleen in de eerste gegaan. André en Santana in allebei. Van Stella weet ik het niet.

Al met al was het een geslaagde avond en willen we hierbij nog even André en Stella bedanken voor de gezelligheid. Tropiqua had zich wederom bewezen als een succes voor jong en oud.

Zoals je waarschijnlijk al gemerkt hebt zaten er dit keer geen foto’s van het zwemmen zelf bij. Na overleg met het zwembadpersoneel bleek dat ze, na negatieve ervaringen in het verleden, dit niet zagen zitten. Wat die ervaringen waren hebben ze verder niet toegelicht, maar uiteraard respecteer ik hun beslissing, hoe jammer het ook is.

Standaard
Geen categorie

Deel 29: Een kleine kijk in onze vriendschappen in het naturisme ( deel 1 van 2 ).

Er zijn een hoop bekende gezegdes over familie en vriendschap. Bijvoorbeeld: Familie krijg je, vrienden kies je uit. Of: Je hoeft geen bloedband te hebben om familie te zijn. Wat ik ook een hele mooie vind is wat Dominic Toretto in 1 van de Fast and Furious films zegt: ” You don’t turn your back on family, even when they do. ” En aangezien ik al eens uitgebreid heb besproken hoe wij als gezin het naturisme toepassen in ons gezin ( teruglezen kan hier ), leek het me nu eens leuk om een paar vriendschappen te bespreken die wij in de loop der jaren hebben op gedaan in het naturisme. Want ondanks dat die vriendschappen vrij weinig verschillen van de vriendschappen die we hebben met mensen die geen naturist zijn, beleef ik het toch om de een of andere reden op een ander niveau. Qua vertrouwen, maar ook qua gespreksstof, interesses en kijk op het leven. Ik heb een aantal van m’n vrienden gevraagd of ze aan dit blog wilden meewerken, dus grote dank alvast aan hun, vooral als je nagaat dat in sommige gevallen nog niet iedereen van hun levensstijl af weet. Ik heb ze gevraagd om een verhaaltje over hun zelf en eventueel een leuke foto erbij, zodat iedereen ook een goed beeld van de persoon heeft. Verder zal ik er per persoon bij vertellen hoe ik ze ken en hoe de vriendschap zo tot stand is gekomen dat we uiteindelijk op het punt zijn gekomen, dat ik nu vol trots over ze kan en mag schrijven. Veel leesplezier met deel 1 van deze kleine tweedelige serie!

Frans ( 65 ):

Dit is Frans.

Het contact tussen Frans en mij gaat al zover terug, dat ik me eigenlijk niet eens meer kan herinneren waar nou de oorsprong van onze vriendschap zit. We zijn allebei overdreven sociale mensen dus we hadden allebei het eerste contact kunnen leggen. Wat ik wel weet, is dat naarmate ik ouder ben geworden, het contact steeds beter werd en daarmee ook de gespreksstoffen. En hoewel we elkaar niet veel zien, simpelweg omdat Santana en ik een vrij druk leven hebben, Frans en z’n vriendin Yvonne in Almere wonen en ook altijd wel iets te doen hebben, is het contact altijd weer als vanouds als we elkaar op Flevonatuur treffen, waar ze een stacaravan hebben. Dat Frans verder het naturisme een warm hart toedraagt, bleek afgelopen winter wel toen hij naar de probeer blootzwemavonden in Joure kwam, ook al was hij meer reistijd kwijt dan zwemtijd. Alles voor de toekomst van onze mooie levensstijl. Hier nog wat aanvullende informatie die ik van Frans zelf heb gekregen:

” Ik ben met naturisme besmet geraakt op Zandvoort aan zee in 1978, en wil vanaf die tijd niets anders meer. In Zandvoort kom ik bij Adam en Eva, Laaksestrand en Flevonatuur waren onze favorieten plaatsen om bloot te recreëren. Tegenwoordig komt daar Playa del Ingles ook bij .

Naturisme is voor mij in alle vrijheid te kunnen recreëren zonder enige vorm van schaamte en kleding met gelijk gezinden . Met mijn echtgenote heb ik destijds ( Frans is weduwnaar ) Cap d’Agde bezocht en Le Grande-Motte in Frankrijk, tevens ook de naaktstrandjes van Benidorm in Spanje. Met Yvonne, mijn huidige vriendin, hebben wij na eerst een tourcaravan geprobeerd te hebben, welke snel te klein bevonden werd, nu een stacaravan op Flevonatuur. Iedere keer door de slagboom te gaan is een vakantie gevoel van genieten. “

Sinds de NFN niet meer de nieuwjaarsduik in Zandvoort organiseert, heeft Frans de organisatie hiervan opgepakt, totdat de NFN weer besluit het zelf weer te organiseren. Informatie over deze nieuwjaarsduiken kun je vinden op de Facebookpagina Blote Nieuwjaarsduik 2020.

Nicole ( 49 ):

Foto links is Nicole. Foto rechts is niet Nicole.

Nicole is de enige in deze serie die ik nog niet in het echt heb ontmoet. Gelukkig gaat dit 23 juni van dit jaar gebeuren bij een kunstproject waar we toevallig allebei aan meedoen. Ook zal dit jaar haar vuurdoop worden wat betreft Natupop, dus dat is een mooi vooruitzicht voor de komende zomer. Maar hoe is dan die vriendschap ontstaan? Die is begonnen op Facebook. Nicole en ik zitten in meerdere naturisme groepen daar en na een tijdje werd al vrij snel duidelijk voor ons beide dat onze kijk op naturisme, de belevenis daarvan nagenoeg gelijk was. Ook hebben wij een gedeelde irritatie naar een kleine groep rotte appels in die groepen die een brutale, verkeerde indruk van naturisme hebben en daarmee andere leden lastigvallen. Dat er goede gesprekken tussen ons zouden ontstaan was dus slechts een kwestie van tijd. Ze leest m’n blogs ook en toen ik met de aankondigingen kwam voor het onlangs verschenen boek bleek al snel dat Nicole net als ik een aspirant schrijver is. Toen er steeds meer behoefte van lezers kwam om, in ieder geval, een goede spellingcontrole over het boek heen te laten gooien, stond Nicole vooraan in de rij om dit voor mij op te pakken. Compleet belangeloos, omdat ze m’n werk steunt, de boodschap die ik probeer over te dragen begrijpt, respecteert en deelt en omdat ze een zwak voor Santana en mij heeft. We kunnen niet wachten haar eindelijk te ontmoeten. Hier nog wat extra informatie die ik van Nicole kreeg:

” Er gaat niets boven het gevoel van vrijheid en eigenheid als ik mijn kleren van me kan afwerpen. Want dat is wat naturisme voor mij betekent: totale vrijheid in mijn zijn.

Wat ik me daarbij wel eens afvraag: hoe komt het dat we naakt minder last hebben van alle (opgelegde) conventies? Dat we minder oordelen en veroordelen? Terwijl dat in het dagelijkse leven bij velen een grote valkuil blijkt te zijn. Voelen we ons dan op een bepaalde manier kwetsbaarder? Of toch meer weerbaar? Zijn er dan misschien net minder zichtbare redenen om te (ver)oordelen? Ik geloof het ergens wel. Naakt is er haast niets meer om achter te schuilen.

Ik hou ervan om naar een naturistenstrand te gaan. Omdat ik me daar minder bekeken voel ( op enkele uitzonderlijke momenten te na ). Zeker in tijden van #metoo en #enough blijf ik dat, als vrouw, een bijzonder gegeven vinden.

Het 1 zijn met de natuur, in al zijn eenvoud, draagt absoluut toe tot de vrijheid die ik voel als naturiste.

Naturisme geeft me ook de kracht om zo weinig mogelijk veroordelend in het leven te staan. Ik geef toe, daar is nog wel wat werk aan. Maar ik hou van interessante uitdagingen. En de evolutie brengt me intense rust.

Als ik naar mijn geliefkoosde strand in Vrouwenpolder ga, geniet ik steeds het voorrecht om een mooie aanloop te nemen via een pad dat door een beschermd natuurgebied loopt. Op een bepaalde manier voelt het voor mij aan als hét pad naar de ultieme rust. De wandeling duurt ongeveer 10 à 15 minuten en ik geniet intens, terwijl ik alle overtollige gedachten loslaat.

De onderstaande foto ( ik heb hem voor het gemak even naast de foto van Nicole geplaatst. ) is ongeveer halverwege genomen, op een bruggetje, vlak voor je de duinen intrekt. De symboliek kan voor mij niet veelbetekenender zijn als daar: het pad dat nog voor me ligt, besteed ik enkel aan positieve gedachten. R E F L E C T I E S ! ! Het vooruitzicht te kunnen genieten in alle naaktheid maakt me nederig en brengt me tot mezelf.

Ervaren jullie dat ook wel eens zo, die transformatie in jezelf, de rust die over je neerdaalt, het gevoel van aanvaarding en nederigheid?

Het maakt mij intens gelukkig…!

André ( 45 ):

Dit is André.

Van de vrienden in deze tweedelige serie ken ik André het langst. Wat in een chatroom begon als een leuk gesprek, met gedeelde interesses als naturisme en ons werk als vrachtwagenchauffeur, groeide uit tot een langdurige vriendschap met goede en slechte momenten en zelfs een korte periode waarin we collega’s waren bij hetzelfde bedrijf. André is van die familie die geen bloedband heeft zeg maar. Het is meer als een vriend. Ik ken André als iemand die zich net als ik vaak wegcijfert om anderen te kunnen helpen. Met een oneindig level van positiviteit weet ie altijd je dag net ietsje leuker te maken, zelfs bij de wat zwaardere onderwerpen. Hier nog wat extra informatie die ik van André kreeg:

“Ik ben André, 45 jaar en ik kom uit Hellevoetsluis.

Bij ons thuis werd vroeger nooit moeilijk gedaan over naakt zijn of elkaar naakt zien door ouders of mijn 2 broers.

We bezochten zo nu en dan Elsendorp of een naaktstrand.Totdat mijn moeder borstkanker kreeg en zich er niet meer prettig bij voelde.Ook ben ik wel eens gaan naaktzwemmen met vrienden, dat ging dan vaak op een lacherige manier ( pubers he 😉).

Toen ik eenmaal mijn rijbewijs had was het gemakkelijker voor mij om naturistische bestemmingen op te gaan zoeken en ben toen ook lid geworden van “Goed Af” waar ik jaren lid van ben geweest.

De ene keer kwam ik in Dordrecht met een vriend of vriendin, de andere keer was ik alleen.

Als alleengaande man voelde ik mij minder op mijn gemak, alsof ik scherp in de gaten werd gehouden tijdens de zwemavonden.

Daarom lag en ligt mijn voorkeur bij Flevonatuur, de sfeer is gemoedelijk en open.

Regelmatig heb ik eens een vriend of vriendin meegenomen naar Flevo, en er was er niet 1 bij die het niet leuk vond.

Ook mijn neefje Benjamin, de eerste keer net 11 jaar en inmiddels alweer 17, ging graag mee naar Flevonatuur en heeft tijdens zijn pubertijd nooit problemen gehad met bloot en zelfs zo nu en dan nam hij ook een maatje mee.

Met Harmen ben ik in contact gekomen via een chatsite.

Beiden naturist en vrachtwagen chauffeur en inmiddels, ik gok een jaar of 12, goed bevriend 😊.

Het Natupop festival en dagje Tikibad zijn toch wel de dagen dat we proberen er met z’n allen te zijn.

Groeten Dré. “

En met André zijn we alweer aan het einde gekomen van deel 1 van deze miniserie. Over 2 weken komt deel 2 en laat ik jullie kennismaken met nog een aantal van m’n vrienden en vriendinnen.

Standaard